ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phra Ratcha Kritsadika 2468-11-11.djvu/118

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๒๙๗

มาตรา๓๗๘มัดจำนั้น ถ้ามิได้ตกลงกันไว้เปนอย่างอื่น ท่านให้เปนไปดังจะกล่าวต่อไปนี้ คือ

(๑)ให้ส่งคืน ฤๅจัดเอาเปนการใช้เงินบางส่วนในเมื่อชำระหนี้

(๒)ให้ริบ ถ้าฝ่ายที่วางมัดจำละเลยไม่ชำระหนี้ ฤๅการชำระหนี้ตกเปนพ้นวิสัยเพราะพฤติการณ์อันใดอันหนึ่งซึ่งฝ่ายนั้นต้องรับผิดชอบ ฤๅถ้ามีการเลิกสัญญาเพราะความผิดของฝ่ายนั้น

(๓)ให้ส่งคืน ถ้าฝ่ายที่รับมัดจำละเลยไม่ชำระหนี้ ฤๅการชำระหนี้ตกเปนพ้นวิสัยเพราะพฤติการณ์อันใดอันหนึ่งซึ่งฝ่ายนี้ต้องรับผิดชอบ

มาตรา๓๗๙ถ้าลูกหนี้สัญญาแก่เจ้าหนี้ว่าจะใช้เงินจำนวนหนึ่งเปนเบี้ยปรับเมื่อตนไม่ชำระหนี้ก็ดี ฤๅไม่ชำระหนี้ให้ถูกต้องสมควรก็ดี เมื่อลูกหนี้ผิดนัด ก็ให้ริบเบี้ยปรับ ถ้าการชำระหนี้อันจะพึงทำนั้นได้แก่งดเว้นการอันใดอันหนึ่ง หากทำการอันนั้นฝ่าฝืนมูลหนี้เมื่อใด ก็ให้ริบเบี้ยปรับเมื่อนั้น

มาตรา๓๘๐ถ้าลูกหนี้ได้สัญญาไว้ว่าจะให้เบี้ยปรับเมื่อตนไม่ชำระหนี้ เจ้าหนี้จะเรียกเอาเบี้ยปรับอันจะพึงริบนั้นแทนการชำระหนี้ก็ได้ แต่ถ้าเจ้าหนี้แสดงต่อลูกหนี้ว่าจะเรียก