มาตรา๔๒๙บุคคลใดแม้ไร้ความสามารถเพราะเหตุเปนผู้เยาว์ฤๅวิกลจริตก็ยังต้องรับผิดในผลที่ตนทำลเมิด บิดามารดาฤๅผู้อนุบาลของบุคคลเช่นว่านี้ย่อมต้องรับผิดร่วมกับเขาด้วย เว้นแต่จะพิศูจน์ได้ว่าตนได้ใช้ความรมัดรวังตามสมควรแก่น่าที่ดูแลซึ่งทำอยู่นั้น
มาตรา๔๓๐ครูบาอาจารย์ นายจ้าง ฤๅบุคคลอื่นซึ่งรับดูแลบุคคลผู้ไร้ความสามารถอยู่เปนนิตย์ก็ดี ชั่วครั้งคราวก็ดี จำต้องรับผิดร่วมกับผู้ไร้ความสามารถในการลเมิดซึ่งเขาได้กระทำลงในระวางที่อยู่ในความดูแลของตน ถ้าหากพิศูจน์ได้ว่าบุคคลนั้น ๆ มิได้ใช้ความรมัดรวังตามสมควร
มาตรา๔๓๑ในกรณีที่กล่าวมาในสองมาตราก่อนนั้น ท่านให้นำบทบัญญัติแห่งมาตรา ๔๒๖ มาใช้บังคับด้วย โดยอนุโลม
มาตรา๔๓๒ถ้าบุคคลหลายคนก่อให้เกิดเสียหายแก่บุคคลอื่นโดยร่วมกันทำลเมิด ท่านว่า บุคคลเหล่านั้นจะต้องร่วมกันรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายนั้น ความข้อนี้ท่านให้ใช้ตลอดถึงกรณีที่ไม่สามารถสืบรู้ตัวได้แน่ว่าในจำพวกที่ทำลเมิดร่วมกันนั้น คนไหนเปนผู้ก่อให้เกิดเสียหายนั้นด้วย
