ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phra Ratcha Kritsadika 2468-11-11.djvu/142

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๓๒๑

ตามควรเพื่อทำให้ชื่อเสียงของผู้นั้นกลับคืนดีแทนให้ใช้ค่าเสียหาย ฤๅทั้งใช้ค่าเสียหายด้วยก็ได้

มาตรา๔๔๘สิทธิเรียกร้องค่าเสียหายอันเกิดแต่มูลลเมิดนั้น ท่านว่า ขาดอายุความเมื่อพ้นปีหนึ่งนับแต่วันที่ผู้ต้องเสียหายรู้ถึงการลเมิดและรู้ตัวผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหมทดแทน ฤๅเมื่อพ้นสิบปีนับแต่วันทำลเมิด

แต่ถ้าเรียกร้องค่าเสียหายในมูลอันเปนความผิดมีโทษตามกฎหมายลักษณอาญา และมีกำหนดอายุความทางอาญายาวกว่าที่กล่าวมานั้นไซร้ ท่านให้เอาอายุความที่ยาวกว่านั้นมาบังคับ


มาตรา๔๔๙บุคคลใดเมื่อกระทำการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายก็ดี กระทำตามคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายก็ดี หากก่อให้เกิดเสียหายแก่ผู้อื่นไซร้ ท่านว่า บุคคลนั้นหาต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนไม่

ผู้ต้องเสียหายอาจเรียกค่าสินไหมทดแทนจากผู้เปนต้นเหตุ