หลักแหล่งก็ดี ฤๅเปนผู้ครองชีพในการเดินทางไปมาปราศจากสำนักหลักแหล่งที่ทำการงารก็ดี พบตัวในถิ่นไหน ท่านให้ถือเอาว่า ถิ่นนั้นเปนภูมิ์ลำเนาของบุคคลนั้น
มาตรา๔๘ภูมิ์ลำเนาย่อมเปลี่ยนไปด้วยการย้ายถิ่นที่อยู่พร้อมด้วยเจตนาปรากฎว่าจงใจจะเปลี่ยนภูมิ์ลำเนา
มาตรา๔๙ถ้าได้เลือกเอาถิ่นใดเปนภูมิ์ลำเนาแต่เฉภาะการเพื่อจะทำการอันใดอันหนึ่ง ท่านให้ถือว่า ถิ่นนั้นเปนภูมิ์ลำเนาในการอันนั้น
มาตรา๕๐หญิงมีสามีถือเอาภูมิ์ลำเนาของสามี ถ้าสามีไปตั้งภูมิ์ลำเนาในถิ่นต่างประเทศและหญิงนั้นมิได้ตามไปอยู่ด้วย และไม่จำต้องตามไปอยู่ด้วยไซร้ ท่านว่า หญิงนั้นย่อมมิได้ถือเอาภูมิ์ลำเนาของสามี
ตราบใดสามียังไม่มีภูมิ์ลำเนาฤๅไม่มีใครรู้ว่ามีภูมิ์ลำเนาแห่งใด ฤๅหญิงมีสามีมิได้ถือเอาภูมิ์ลำเนาของสามีไซร้ ตราบนั้นฝ่ายหญิงจะถือเอาภูมิ์ลำเนาต่างหากจากสามีก็ได้
มาตรา๕๑ภูมิ์ลำเนาของผู้เยาว์ ฤๅของบุคคลผู้ไร้ความสามารถนั้น ได้แก่ภูมิ์ลำเนาของผู้แทนโดยชอบธรรม
มาตรา๕๒ข้าราชการทั้งปวงนั้น ท่านถือว่า ย่อมมีภูมิ์ลำเนาณถิ่นอันเปนที่ทำการตามตำแหน่งน่าที่ หากมิใช่เปน
