หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๒๑๖
มาตรา๑๓๐การแสดงเจตนาทำให้แก่บุคคลผู้อยู่ห่างโดยระยะทางย่อมมีผลนับแต่เวลาที่ไปถึงคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งนั้นเปนต้นไป แต่ถ้าบอกถอนไปถึงผู้นั้นก่อนแล้วฤๅพร้อมกันไซร้ แสดงเจตนานั้นก็ย่อมตกเปนอันไร้ผล
อนึ่งเมื่อเจตนาได้ส่งไปแล้ว ถึงแม้ว่าในภายหลังผู้แสดงเจตนาจะตายฤๅตกเปนคนไร้ความสามารถก็ตาม ท่านว่า หาเปนเหตุให้ความสมบูรณ์แห่งการแสดงเจตนานั้นเสื่อมเสียไปไม่
มาตรา๑๓๑ถ้าคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งเมื่อได้รับซึ่งการแสดงเจตนานั้นเปนผู้เยาว์ก็ดี เปนผู้ที่ศาลได้สั่งให้เปนคนไร้ความสามารถก็ดี การแสดงเจตนานั้นท่านห้ามมิให้ยกขึ้นเปนข้อต่อสู้กรณีนั้น แต่ความข้อนี้ท่านมิให้ใช้บังคับ หากปรากฎว่าผู้แทนโดยชอบธรรมได้รู้ด้วยแล้ว
มาตรา๑๓๒ในการตีความแสดงเจตนานั้น ท่านให้เพ่งเล็งถึงเจตนาอันแท้จริงยิ่งกว่าถ้อยคำสำนวนตามตัวอักษร
มาตรา๑๓๓อันความเสียเปล่าแห่งโมฆะกรรมนั้น ท่าน
๒๘
