มาตรา๒๒ผู้เยาว์อาจทำการใด ๆ ได้ทั้งสิ้น หากเปนเพียงเพื่อจะได้ไปซึ่งสิทธิอันใดอันหนึ่ง ฤๅเปนการเพื่อให้หลุดพ้นจากน่าที่อันใดอันหนึ่ง
มาตรา๒๓ผู้เยาว์อาจทำการใด ๆ ได้ทั้งสิ้นซึ่งเปนการต้องทำเองเฉภาะตัว
มาตรา๒๔ผู้เยาว์อาจทำการใด ๆ ได้ทั้งสิ้นซึ่งเปนการสมแก่ฐานานุรูปแห่งตน และเปนการอันจำเปนเพื่อเลี้ยงชีพตามสมควร
มาตรา๒๕ผู้เยาว์อาจทำพินัยกรรม์ได้เมื่อมีอายุสิบห้าปีบริบูรณ์
มาตรา๒๖ถ้าผู้แทนโดยชอบธรรมอนุญาตให้ผู้เยาว์จำหน่ายทรัพย์สินเพื่อการอันใดอันหนึ่งอันได้ระบุให้ ท่านว่า ผู้เยาว์จะจำหน่ายทรัพย์สินนั้นเปนประการใดภายในขอบของการที่ระบุให้นั้น ก็ทำได้ตามใจสมัค อนึ่งถ้าได้รับอนุญาตให้จำหน่ายทรัพย์สินโดยมิได้ระบุว่าเพื่อการอันใด ผู้เยาว์ก็จำหน่ายได้ตามใจสมัค
มาตรา๒๗ผู้เยาว์จะขออนุญาตผู้แทนโดยชอบธรรมเพื่อทำกิจการค้าขายรายหนึ่งฤๅหลายรายก็ได้ ถ้าผู้แทนโดยชอบธรรมไม่อนุญาต และผู้เยาว์ร้องขอต่อศาล ๆ จะมีคำสั่ง
