ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (1).djvu/114

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
102
กฎมณเทียรบาล

ฟันฅอริบเรือน สถานหนึ่งให้ถอดเปนคนใช้ สถานหนึ่งให้ทวนด้วยลวดหนัง ๕๐ ที

136

อนึ่งดำหรัสตรัสใช้ให้หาเสนาบดีชแม่พระสนมโดยพระราชนุกิจในที่ระโหถาน ผู้ใดถาม อย่าให้บอกสักอันเลย ถ้าบอกกันไซ้ ให้ลงโทษ ๖ สถาน

137

อนึ่งผู้ร้ายบังอาจ์ลักพระราชทรัพยในพระราชวังไปซื้อขายกันแต่ในพระราชวัง ให้ตัดตีนตัดมือเสียคงข้อ ถ้าลักออกไปจากพระราชวัง ให้ฆ่าโจรแลนายประตูเสีย ถ้าธรงพระกรุณาบให้ฆ่าสีเสียไซ้ ให้ไหมโจรจัตุรคูน ถ้าลักเครื่องสรรพเหดุในพระราชวังไป จำนำ
ขาย
แลกเปลี่ยนประการใด ท่านให้ทวนด้วยลวดหนัง ๕๐ ที ให้ตัดมือเสีย แล้วให้เอาของนั้นตั้งไหมทวีคูน แล้วให้ทวนผู้สมคบซื้อขายด้วยลวดหนัง ๕๐ ที แล้วให้ไหมกึ่งโจร

138

อนึ่งข้าคนอยู่ในพระราชวังออกไปเองก็ดี ใช้ออกไปก็ดี ผู้ใดลักภาไปขายก็ดี ทำชู้เมียก็ดี ให้ทวนผู้ลักภานั้นด้วยลวดหนัง ๕๐ ที แล้วให้ศักรูปคนนั้นไว้ในหน้า เอาเฉลวปะหน้า ให้นายชะมองตีฆ้องรอบเมือง ให้เร่งเอาเงินส่งให้แก่ผู้ไถ่จงถ้วน ส่วนคนผู้ไปนั้น ถ้าอายุศม ๑๓ ปีขึ้นไป 

ม.ธ.ก.