แพ่งอาช
าประการใดก็ดี เปนตระทรวงแพทยาได้พิจารณา ถ้าหัววเมือง เปนตระทรวงขุนหมื่นกรมแพทยาหัววเมืองได้พิจารณา
๑๕ อนึ่งมีพระธรรมนูนไว้ว่า ผู้ใดจะร้องฟ้องหาความแก่ผู้มีบันดาศักดิ แลจะใช้บาดหมายด้วยกิจราชการสิ่งใด ๆ ให้ว่าให้สิ้นต้นชื่อ ถ้าจะใช้ตราไปด้วยราชการสิ่งใด เมือง๑
๒
๓
๔ ให้สิ้นปลายชื่อตามบันดาศักดิในทำเนียบนั้น ถ้าผู้ใดจะบาดหมายเรียกชื่อร้องฟ้องหาความแก่กัน แลใช้ตราขาดชื่อไซ้[1] เปนพนักงานพันพานณุราชหัววพันมหาดไทได้เอาตัวผู้มีชื่อมาพิจารณาเอาตัวเปนโทษปรับไหมตามบันดาศักดิเอาพิไนจ่ายเปนค่าอ้อยช้างหลวง
กล่าวลักษณพระธรรมนูนใส่ตระทรวงความสงเขปสิ้นแต่เท่านี้
ศุภมัศดุ ๑๕๕๕ ศกกุญนักสัตวอาสุชมาศกาลปักษทัศมีดิดถีพุทธวาร พระบาทสมเดจเอกาทธรฐอิศวรบรมนาถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวเสดจ์ในพระวิหารสมเดจ์ฝ่ายบูรรพอิสารทิศแห่งไพชนมหาปราสาท จึ่งมีพระราชโองการมานพระบันทูลจำเพาะแก่พระศรีภูริปรีชาธิราชเสนาธิบดีศรีสา
- ↑ ต้นฉะบับ: ใซ้ แก้ตาม ก
