ลักษณให้ตราพระราชกฤษฎีกาประหยัดประเดียงแก่เจ้าพญาแลพญาพระหลวงหัววเมืองมนตรีมุกขลูกขุนราชนิกูลหัววหมื่นหัววพันสรรพกำนันทังปวงทุกตระทรวงฝ่ายทหารพลเรือนซ้ายขวา ตั้งแต่นี้ไปเมื่อหน้า ถ้าแลกรมใดแลจะใช้ตราด้วยราชการ แลกิจการสถารสพมาตรา แลตั้งขุนหมื่นแลเรียกค่าไร่นาอากอรสมภักษรขนอนตลาดน้ำลหารหัวป่าค่าที่เชิงเรือน ให้ใช้ตามตระทรวงซึ่งได้ใช้ คือตรามหาดไท ตรากะลาโหม แลตราจัตุสดมทังสี่ ตราพญาพระเสดจ ตราพญาเดโช ตราพญาท้ายน้ำ ตราพระอาลักษณ ตราพระโหราธิบดี ตราพญาราชภักดี ตราพระศรีพิพัท ตราพระราชสุภาวดี ตราพระสุรัสวดี ซ้าย
ขวา ตราสารภากอน ใน
นอก ตราหลวงอำมาต ตราหลวงธรรมไตรโลก ตราขุนหลวงพระไกรศรี ตราขุนกระเสม ตราขุนเทพอรชุน ตราขุนราชนิกูล ตราขุนธรเนน ตราขุนเทเพน ตามตระทรวงซึ่งมีในพระธรรมนูน
๑[1] ตราพระราชสีห เจ้าพญาจักกรีศรีองครักษสมุหะนายกอัคมหาเสนาธิบดีอไภยพิรีบรากรมภาหุได้ใช้ คือผู้มีอรรถคดีมิเตมใจในคำพิภากษาณะกรมใด ๆ แลกระลาการ
- ↑ ต่อจากนี้ ก ไม่ได้ลงเลขต่อไป เว้นแต่บทที่ 38 และ 39 สองบทเท่านั้นที่ลงเลขอีก
