หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
พระไอยการลักษณรับฟ้อง[1]
ในลักษณอรรฏคาหะเปนมูลคดีแห่งตระลาการ มีบาฬีในพระธรรมสาตรดั่งนี้
- มูลอตฺถปฺปติคฺคาโห โย ยุตฺตายุตฺตชานโก
- โส จ คหิตตฺถมูโล อฏฺฏคฺคาโห ติ วุจฺจเร
แปลว่า โย ชโน อันว่าบุทคลผู้ใด ยุตฺตายุตฺตชานโก มีปรกติรู้ซึ่งลักษณอันควรแลมิได้ควร มูลอตฺถปฺปฏิคฺคาโห รับเอาซึ่งคำฟ้อง โส จ ชโน อันว่าบุทคลผู้นั้น คหิตตฺถมูโล มีฟ้องอันควรจรับแลรับไว้ วุจฺจเร อันมะโนสาราจารยกล่าว อฏฺฏคฺคาโห อิติ ชื่อว่าลักษณรับฟ้อง
ทีนี้จะแก้เปนสาขะคดีมีโดยพระราชบันหญัตอันบุราณราชกระษัตรคำนึงตามคำภีรพระธรรมสาตรแล้วตั้งเปนบทมาตราสืบ ๆ กันมาดั่งนี้
1
ศุภมัศดุ ๑๘๙๙ ศก มะแมนักสัตว เดือนอ้าย ขึ้นสองค่ำ สุกรวาร มีพระราชโองการสมเดจ์พระเจ้ารามาธิบดีศรีสุนธรจักรพรรดิราชาธิราชราเมศวรธรรมมิกราชเดโชไชยเทพตรีภูวนาธิเบศบรมบพิตรพระพุทธเจ้าอยู่หัวให้ตราพระราชบันหญัตคำนับประเดียงโฆษนาแก่หมื่นขุนมุนนายทุกตระทรวง
- ↑ เหลือฉะบับหลวงแต่ฉะบับเดียว คือ L5
ม.ธ.ก.
