หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (1).djvu/31

19

พระธรรมสาตร

---

ติอิสฺสโร เปนอิศรภาพในความมีสามประการนั้น อนุยุญฺชกิสฺสโร คือกระลาการตั้งตนให้เปนอิศรภาพ ๑ โจทจุทิตกิสฺสโร คือเอาตัว โจท
จำเลย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ เปนอิศรภาพในคดี ๑ เตสํวาทิสฺสโร คือให้ฟังเอาแต่ถ้อยคำสำนวน โจท
จำเลย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ เปนอิศรภาพในคดี ๑

ติธมฺมโต กล่าวความโดยธรรมมีสามประการ สจฺจธมฺมํ คือวินิจฉัยคดีโดยสัจตามพระธรรมสาตร ๑ อุชุธมฺมํ คือวินิจฉัยคดีโดยซื่อตามพระธรรมสาตร ๑ สมฺมจาริธมฺมํ คือวินิจฉัยคดีโดยอันเสมอตามพระธรรมสาตร ๑

ติมคฺคโต อุบายแห่งคดีมี ๓ ประการนั้น มหามคฺคคมนํ คือดำเนีรตามทางใหญ่ คืออุบายวินิจฉัย มิได้เหนแก่โลกามิศ ๑ สาตมธิคตธมฺมํ คือพิจารณาดูทางใหญ่ คือสึกษาตามคำภีรพระธรรมสาตรให้ชำนาญ ๑

อันว่าเหดุแห่งกระลาการ ๒๔ ก็ยุติโดยอรรฐติกะมาติกาดั่งพรรณนามานี้

7

ทีนี้จักวิสัชนาซึ่ง มูลคดี
สาขะคดี $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ตามคำภีรพระธรรมสาตร มีพระบาฬีดั่งนี้

• ตตฺถ อตฺถา ทฺวิธา วุตฺตา มูลสาขปฺปเภทโต
• มูลตฺถา ทฺวิธา วุตฺตา สาขตฺถา จ อเนกธา

ม.ธ.ก.