หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
301
รับฟ้อง
โคกระบือหายได้ตัวคืนมา ถ้าแลเจ้าทรัพยจะหาความแก่ผู้ลัก ควรให้ว่าแต่ใน ๑๐ วัน
เดือน ๑ พ้นกว่านั้นไซ้มิควรที่จะว่าความแก่ผู้ลักนั้นเลย เพราะเหตุหมีได้เอามาว่ากฎหมายแต่แรกได้มานั้น
17
๑๖ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรกล่าวหาพิพาษกันด้วยทรัพยสิ่งของสิ่งใด พิจารณายังหมีเสรจ์ แลโจทจำเลยเอาทรัพยสิ่งของซึ่งมีในกล่าวหาไปทำประการใดอีกเล่า ท่านว่าเปนคดีเพิ่ม[วซ 1] เติม ให้รับไว้บังคับบันชา
18
๑๗ มาตราหนึ่ง ทุบตีกันหัวแตกฟันหัก เอามากฎหมายยังแพ่งอาช
า ให้พิจารณาสืบไป ถ้าอยู่ถึง ๓
๔ วันมากฎหมาย จะรับหมีได้ ถ้าโจทหาร้องฟ้องเรียก พิจารณาได้
19
๑๘ มาตราหนึ่ง ผู้หาความริบราชสิ่งสีน[1] ไปในอาชา อยู่มามีผู้หนึ่งในนครบาลเล่าจำเลยอันเดียวเปนสองสารดั่งนั้น ส่งให้นครบาลสำเรจ์คดีนั้นก่อนจึ่งส่งมาให้อาญา ถ้าแพ้ในนะครบาล โดยยถากำมนั้นแล
20
๑๙ มาตราหนึ่ง หาในนครบาลว่าเปนโจรก็ดี หาว่า
- ↑ ต้นฉะบับ: สี้น
- ↑ มีใบบอกแก้คำผิดให้แก้ “เพิ่ม” เป็น “เพีม” (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)
ม.ธ.ก.
