ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (1).djvu/318

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
304
รับฟ้อง

ใจความหมีต้องกันก็ดี ๒

อนึ่งหาผูมีบันดาศักิ หมีได้ให้เรียกทนายต่างตัวก็ดี

อนึ่งผู้มีบันาศักดิหาเปนเนื้อความแพ่งอายาอุธรหมีได้ แต่งทนายให้ ว่า
แก่
ต่างตัวก็ดี ๔

อนึ่งในฟ้องร้องแลกฎหมาย หมีใช่ญาติพี่น้อง เกบเอาคดีเพื่อนฝูงมิตรสหายมาฟ้องมากฎหมายก็ดี ๕

อนึ่งในฟ้องนั้นเปนคนอุทลุมหมีได้รู้คุนพ่อแม่ปู่หญ้าตายาย มันมาหาความแก่พ่อแม่ปู่หญ้าตายายก็ดี ๖

อนึ่งหมีได้เปนญาติพี่น้อง กล่าวหาทรัพยมรฎกก็ดี เอาทรัพยมรฎกมาถวายเสียก็ดี ๗

อนึ่งเปนญาติพี่น้องกัน หมีได้ช่วยรักษาไข้ปลงศภเผาปี มาหาทรัพยมรฎกก็ดี ๘

แลหาทรัพยมรฎกให้ผู้อื่นแก้ตางว่าตางก็ดี ๙

อนึ่งทรัพยมรฎกพ่อแม่พี่น้องตายพ้นปีหนึ่งขึ้นไปแล้วมากล่าวหาก็ดี ๑๐

อนึ่งคดีสุภากระลาการบัง คับ
ชา
แล้ว หมีได้หาคดีข้ออื่น แลเกบเอาคดีซึ่งยอมสำเรจ์กันแลมีสีนไหมพีไนแล้วมาฟ้องร้องเรียนแลกฎหมายก็ดี ๑๑

แลคดีผู้ประกันว่าความตาง ใจความหมีต้องกับฟ้องแลคำกฎหมายก็ดี ๑๒

อนึ่งมีพระไอยการปรับมาเปนสีนไหมพิไน แลได้ปฤกษา

ม.ธ.ก.