หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
342
ภญาน
อุตริพญาณหมีได้อยู่แก่ศีลสิกขาบทพระพุทธโอวาท จะฟังเอาถ้อยคำพระสงฆนั้นหมีได้
21
๒๑ อนึ่งถ้าอ้างสามเณรห่มดองถือย่าม เครื่องย่ามมีครบ กระลาการอ่านผเดนให้ฟัง สามเณรถือย่ามนิ่งอยู่ ท่านว่าสมโดยอ้าง ถ้าอ่านผเดนถึงข้อใด วางย่ามลงไว้ ท่านว่าข้อนั้นไม่สมโดยอ้าง ถ้าสามเณรห่มสใบเฉียง หมีได้ถือย่าม แลกล่าวถ้อยคำแก่กระลาการ ท่านว่าเปนอันธพาละ ฟังเอาคำนั้นหมีได้
22
๒๒ อนึ่งอ้างปขาวรูปชี ท่านให้สืบดั่งพญาณคะราวาษนั้น
23
๒๓ อนึ่งอ้างสักขิพญาณ หมีเท่าอ้างโฉนฎฎีกาตราสารกฎหมายเบาะแสเถบียน แลบอกคดีแก่ท่านผู้มีบันดาศักดิดำรงราช ถ้าเปน[1] พญาณอาษา ให้ไหมลาหนึ่งเปนพิไนยหลวงโดยบันดาศักดิ
อนึ่งจะเผชิญหนังสือ[2] บริคนสัญา ถ้าโฉนฎฎีกาตราสาร ให้กระลาการเผชิญเอามาใส่กับต้นสำนวน ถ้า โจท
จำเลย ติดใจในหนังสือนั้นว่าอักษรนั้นบุบถลาย ท่านให้ดูอักษรถลายนั้น ถ้า
ม.ธ.ก.
