นามแห่งเราใส่เข้าในกองธรรม์ ให้มีนามชื่อว่าหลักอินทะภาษปรากฏไปชั่วกัลปาวะสาน
เมื่อมีเทวะโองการดั่งนี้แล้ว จึ่งตรัสประกาศแก่หมู่เทพยดาทังปวงด้วยพระสุระเสียงอันดังว่า ดูกรฝูงเทพนิกรทังหลาย ท่านจงมาประชุมกันในที่นี้เลงแลดูเราจะประดิษฐานซึ่งคลองธรรมอันบริสุทธให้เปนหลักไว้สำหรับผู้พิภากษาคดีการแห่งหมู่มนุษยทังหลาย ขณะนั้นพระสุรเสียงสมเดจ์อำมรินทราธิราชแผ่นพ่านได้ยินไปทั่วหมื่นจักรวาฬ ฝ่ายฝูงเทพนิกรทังปวงก็มาประชุมพร้อมกันยังสำนักนิสมเดจ์อำมรินทรา มีกายมิได้ปรากฏแก่ฝูงชนมนุษย ขณะนั้นสมเดจ์ท้าวสหัสไนยเทวราชจึ่งมีเทวะบันหารดำรัสแก่บุตรมหาอำมาตยว่า ดูกรมานพ ซึ่งบุทคลจะแสวงหาซึ่งคลองธรรมอันจัตุรัศเปนหลักฉะโลงใจไว้สำหรับผู้พิภากษาตัดสีนคดีการแห่งฝูงมนุษยนิกรให้บริสุทธมิให้กองกำม์ทุจริตแทรกเข้าในสันดานได้นั้น พึงมะนะสิการะเรียนเอาซึ่งอุปะเทศวิธีอันเราจะกล่าวนี้ไว้ให้สถิตยในสันดานอย่ารู้มละลืม กระทำประดูจหลักเปนที่ยุด[1] หน่วง ก็จะนำให้ดำเนินไปมิได้พลัมพลาด เมื่อสมเดจ์ท้าวเทวราชจะตรัสซึ่งธรรมอันเปนหลักสำหรับผู้พิภากษา จึ่งตรัสด้วยพระคาถาดั่งนี้
- ↑ ต้นฉะบับเขียนว่า หยุด แก้ตาม ก และ ข
