ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (1).djvu/53

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
41
อินทภาษ

  • อภิวฑฺฒติ ตสฺส ยโส สุกฺกปกฺเข ว จนฺทิมา
  • ฉนฺทา โทสา ภยา โมหา โย ธมฺมํ อติวตฺตติ
  • นิหิยติ ตสฺส ยโส กาลปกเข ว จนฺทิมา
  • เอวมฺปิ โปโส อคตึ คจฺฉนฺโต
  • สนิคฺคโห โส อยโส อลาโภ
  • ตสฺมา วินิจฺเฉยฺย ธิโร สปญฺโญ
  • กาเรยฺย เสนสฺส ปทา ว อฏฺฏํ
  • คณฺเหยฺย มจฺฉํ ว สมุทฺท[1] มชฺเฌ
  • อาทา มินนฺตํ[2] อติเร ว ทฬฺหํ

ในเทวะอรรถาธิบายนั้นว่า ดูกรมานพ โย ปุคฺคโล อันว่าบุทคลผู้ใดจะเปนผู้พิภากษาตัดสีนคดีการแห่งฝูงมนุษยนิกรทังหลาย นาติวตฺตติ บมิได้ล่วงเสีย ธมฺมํ ซึ่งสุจริตรธรรมอันเปนของแห่งสับปรุษ ฉนฺทา โทสา ภยา โมหา เหตุโลภแลโกรธแลกลัวแลหลง ยโส อันว่าอิศิริยศแลบริวารยศ ตสฺส ปุคฺคลสฺส แห่งบุทคลผู้นั้น อภิวฑฺฒติ ก็จจำเริญยิ่งขึ้น อิว จนฺทิมา ประดูจดั่งพระจันทร อภิวฑฺฒติ อันจำเริญขึ้น สุกฺกปกฺเข ในวันสุกปัก โย ปุคฺคโล อันว่าบุทคลผู้ใด อติวตฺตติ ล่วงเสียมอะว่าละเสีย ธมฺมํ ซึ่งสุจริตธรรมอันเปนของแห่งสับปรุษ ฉนฺทา โทสา ภยา โมหา เหตุโลภโกรธกลัวแลหลง ยโส อันว่าอิศิริยศแลบริวารยศ ตสฺส ปุคฺคลสฺส แห่งบุทคลผู้นั้น นิหิยติ กจะเสื่อมสูญไป อิว จนฺทิมา ประดูจ


  1. ทั้งสามฉะบับเขียนว่า สมุทฺธ
  2. ก: มนนฺตํ
ม.ธ.ก.