อันว่าเสวะกามาตยเมื่อประพฤฒิตั้งอยู่ในคลองยุติธรรม์ แลตัดเสียซึ่งอะคะติทังสี่ มีฉันทาคะติเปนต้น ให้ขาด แลบันชาความดั่งไนยอันเรากล่าวมานี้ อันว่าความศิริสวัสดิ[1] สถาผลมงคลปรโยชนแลอิศิริยศบริวารยศก็จะอุบัดิวัทนาการจำเริญมีแก่เสวะกามาตยผู้นั้น ประดูจพระจันทรเมื่อวันสุกะปักขะสิบห้าค่ำ ดูกรมานพ อันว่าธรรมทังสี่ประการ คือให้เสวะกามาตยเว้นเสียจากฉันทาคะติเปนต้น อันเรากล่าวในปถม กับทังบริยายโวหารอันพรรณานี้ ได้ชื่อว่าเปนหลักอันประเสริฐสำหรับผู้พิภากษากระลาการ แลนามของเราชื่อว่าอินท กับทังถ้อยคำอันเรากล่าวนี้ประกอบกันเข้า ชื่อว่าหลักอินทภาษ จงถาวรวัฒนายืดยืนไปตราบเท้ากัลปาวะสาน
ฝ่ายมานพบุตรมหาอำมาตย เมื่อได้สดับซึ่งเทวะโองการดำหรัดดั่งนั้น มีความปะสันโสรมนัสยิ่งนัก จึ่งยอกรกราบถวายบังคมรับเอาซึ่งเทวะโอวาทด้วยสุจริตภักดีประฏิบัดิ สมเดจ์อำมรินทรเสดจ์นิวัตยังเทวะนิเวศไพชยนต์ทิพยพิมานสถาน ชมสมบัดิแสนสุรางคบริวารบรมศุข ฝ่ายบุตรมหาอำมาตยนั้นตั้งอยู่ในเทวะโอวาท พิภากษาบันชา
- ↑ ต้นฉะบับเขียนว่า สวัดิ แก้ตาม ก แล ข
