หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
8
ผัวเมีย
ผิดเมียมันไซ้ ให้ฆ่ามันคนร้ายซึ่งทำแก่ท่านให้ตก[1] ไปตามกัน
13
๑๓ มาตราหนึ่ง ชายใดทำชู้ด้วยเมียท่าน ท่านจับได้ทัง หญิง
ชาย ถ้าจเอาสินไหม ให้เอามายังแพ่ง[2] ให้พิจารณา ถ้าเจ้าผัวเหนว่าสินไหมนั้นน้อย จฃอฟันแทงเสีย ท่านมิให้ฟัง
14
๑๔ มาตราหนึ่ง หญิงใดผัวไปราชการแลไปด้วยกิจทุระค้าขายต่างเมือง อยู่พายหลังมีชู้สู่ชายอื่น[วซ 1] แลพี่น้องแห่งผัวจับชายชู้นั้นได้ไซ้ ท่านว่าให้กฎหมายไว้ยังแพ่งแห่งสุภาจ่า[3] เมืองให้รู้ ต่อเมื่อใดผัวมาจหาความ ให้หาโดยขนาด ถ้า พ่อแม่
พี่น้อง ชายผู้ผัวด่าตีฟันแทงชายชู้มีบาดเจบไซ้ ให้ไหมโดยด่าตีบาดเจบ ถ้าถึงตาย ให้ฆ่าผู้ฟันแทงนั้นให้ตกไปตามกัน
15
๑๕ มาตราหนึ่ง หญิงใดทำชู้นอกใจผัว ผัวรู้เหนประการใด[4] ให้สุภาตระลาการพิจารณา เมื่อสวน[5] สับขับแท้
- ↑ มีใบบอกแก้คำผิดให้เพิ่มเชิงอรรถดังนี้ “ต้นฉะบับ: อืน” (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)
ม.ธ.ก.
