จะกล่าวลักษณมูละวิวาทอันมีในคำภิรพระธรรมสาตรนั้นว่า อธมฺมทายชฺชวิภตฺตภาคํ คือว่าส่วนที่จะแจกมรฎกแก่กันมิได้เปนธรรมเกิดแต่เอกุณดึงษมูลวิวาท ๒๙ ประการอันมโนสาราจารย์กล่าวไว้ ฝ่ายสมเดจ์บรมกระษัตราธิราชเจ้าผู้ผ่านพิภพถวัลราชในกรุงเทพมหานครทรงตราพระราชบรรญัติจัดเปนบทพระไอยการชื่อว่าสาขะคดีมีมาตราออกไปโดยยุติธรรมควรแก่บุทคลที่จะได้สีนเดิมสีนสมรศอันเปนทรัพยมรฎกแห่งผู้มรณภาพโดยมีบันดาศักดิ์แลหาบันดาศักดิ์มิได้ ตามพระราชกฤษฎีกาอันสืบ ๆ มาดั่งนี้
ศุภมัศดุศักราช ๒๑๕๕ ศุกระสังวัดฉระเชฐมาศศุกะปักเขเอกาทัศมีดิดถียังคูรวาร พระบาทสมเดจ์เอกาทธรฐอิศวรบรมนารถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวผู้ทรงทศพิธราชธรรมอนันตะสมภาราดิเรกเอกอุดมบรมพุทธางกูรจุลจักรพรรดิศรธรรมมฤกราชาธิราชบรมบพิตรเสดจ์สถิตยในพระธินั่งพระพลับพลาทองโดยอุดราภิมุกขพระมหาวิหารพระไชยวัดธนารามบำเพญพระราชกุศลถาปนาพระมหาวิหารแลพระเชตุพลและพระมหาธาตุไว้ให้รุ่งเรืองในวร
- ↑ เหลือฉะบับหลวงฉะบับเดียว คือ L16
