ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/146

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
144
มรดก

แบ่งปันให้แก่บิดามานดาแลลูกหลานชายหญิงแห่งผู้มรณภาพนั้น ถ้าแลหาบิดามานดาแลลูกหลาน ชาย
หญิง
มีได้ อย่าให้ทำมรดกพัทยาเลย ให้คงไว้แก่ญาติพี่น้องผู้มรณภาพนั้นเถิด

อนึ่งผู้มรณภาพนั้นเอาสะวิญาณกะทรัพแลอะวิญาณกะทรัพไปฝากไว้ยังอารามก็ดี แลสั่งไว้ให้ทำบูญให้ทานก็ดี แลจำเภาะให้แก่เจ้าภิกษุองคใดก็ดี ผู้ใดจะเอาออกจากอารามนั้นมิได้ ท่านว่าผู้นั้นมิพ้นจัตุราบาย

3

๓ มาตราหนึ่ง เสนาบดีมลตรีมุกขลูกขุนเจ้าราชนิกุญขุนหมื่นพันทนายผู้มีบันดาศักดิทังปวงแลบิดามานดาแต่งให้มีเรือนแต่อายุสมควรจะมีเรือน แลคนทังนั้นมีทรัพยสิ่งสินด้วยผลราชการอันพระราชทานให้ก็ดี แลมีทรัพยสิ่งสีนขึ้นด้วยทำมาหากีนด้วยกันก็ดี แลผู้นั้นถึงแก่มรณภาพลง ให้เอาเครื่องสรรพาวุธช้างม้าเครื่องพัทยาบ่าวไพร่แลเรือยาวแต่ ๗ วาขึ้นไปยกไว้เปนหลวง แลทรัพยสิ่งสีนทาษกรรมกร ชาย
หญิง
เรือกสวนไร่นานั้นยังมากน้อยเท่าใดให้ประมวนไว้ ถ้าแลผู้มรณภาพนั้นมีนี่มากน้อยเท่าใดก็ดี ให้บิดามานดาบุตรภรรยาเอาทรัพยนั้นไช้นี่จงครบก่อน ถ้าแลผู้มรณภาพหานี่มิได้ก็ดี ให้เอาทรัพยสิ่งของทังปวงซึ่งยังอยู่นั้นแบ่งออกเปนส่วน ให้ทำเปนสี่ภาก ๆ หนึ่งเข้าพระคลังหลวง ภากหนึ่งในแก่บิดามานดา ถ้าแลบิดาถึงแก่

ม.ธ.ก.