ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/153

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
151
มรดก

17

๑๗ มาตราหนึ่ง ปู่หญ้าตายายผู้มรณะงานเดิยวกัน ได้ทรัพยมรดกส่วนกึ่ง ถ้าผู้มรณภาพมีสังฃาญาติฝ่ายปู่หญ้าก็ดี แลญาติฝ่าย ตา
ยาย
ก็ดี แลได้รักษาไข้ปลงศภ ให้ได้ทรัพยนั้นกึ่งส่วน ถ้าได้รับราชการ ได้ทรัพยมรดกส่วนหนึ่ง

อนึ่ง ลุงป้าอาวอาผู้มรณงานเดียว ได้ทรัพย ๒ ส่วน ได้รับราชการ ได้ทรัพย ๒ ส่วนกึ่ง
ลูกลุงป้าน้าอาวอาผู้มรณะ ได้ทรัพยส่วนกึ่ง ได้รับราชการ ได้ทรัพย ๒ ส่วน
หลานห่าง มิได้รับราชการ ได้รักษาไข้ ได้ทรัพยส่วนหนึ่ง ได้รับราชการ ได้ทรัพยส่วนกึ่ง
เหลนห่าง มิได้รับราชการ ได้รักษาไข้ ได้ทรพยกึ่งส่วน ได้รับราชการ ได้ทรัพยส่วนหนึ่ง
18

๑๘ มาตราหนึ่ง บิดา
มารดา
แต่งให้บุตรหญิงชายมีเรือนแล้ว แต่ทว่าได้ให้ทรัพยสิ่งสีนนั้นน้อย แลบิดามารดานั้นามรณภาพ ทรัพยสิ่งสีนยังมีมาก ให้แบ่งปันทรัพยนั้นให้แก่บุตรอันมีเรือนแล้วแต่กึ่งส่วนบุตรหญิงชายซึ่งยังมิได้แต่งให้มีเรือนนั้น อนึ่งถ้าบิดามารดาแต่งให้บุตรหญิงชายมีเรือนแล้ว ได้ให้ทรัพยสิ่งสีนนั้นมาก ทรัพยสิ่งสีนนั้นยังน้อย อย่าให้แบ่งปันทรัพยนั้นให้แก่ลูกหญิงชายซึ่งมีเรือนแล้วนั้นเลย

19

๑๙ มาตราหนึ่ง ถ้าแลหลานเลนก็ดี ปู่หญ้าตายายแต่งให้มีเรือน แลให้ทรัพยสิ่งสีนนั้นน้อย แลปู่หญ้าตายายนั้นมรณภาพ ทรัพยสิงสินนั้นยังมีมาก ให้หลานเหลนผู้มีเรือน

ม.ธ.ก.