ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/178

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
176
กู้หนี้

มิรับตามหนังสือคำนับ สืบสวนเปนสัจ ให้ทำดอกเบี้ยเปนสามส่วน เอาสองส่วน เพราะมันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้

7

๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนมิศหายอันดีสุจริตต่อกัน ขาดแคลนทำบริคนขายแลกู้ทรัพยแก่กัน ถ้าให้โดยง่าย ให้เอาแต่ต้นสีนจงเตม มีดอกมากน้อยเท่าใด ท่านให้ทำเปนสามส่วน เอนส่วนหนึ่ง ถ้าได้โดยยาก มิรับตามบริคน สืบสวนเปนสัจ ท่านให้เอาดอกเบี้ยทำเปนสี่ส่วน เอาสามส่วน เพราะมันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้

8

๘ มาตราหนึ่ง ผู้ใดมีทรัพยสิ่งของทองเงิน มีผู้มากู้เงิน นายเงินมิให้ ฝ่ายบุตร เขย
สไพ้
รับตัวมันผู้กู้ อยู้มาผู้กู้หนีหาย ให้เจ้าเงินกล่าวเอาแก่บุตร เขย
สไพ้
เหดุใดจึ่งกล่าวดั่งนี้ เหตุว่ามันรับทุกเขา

กล่าวลักษณสำพันธญาติมิตรสนิจและห่างขายแลกู้หนี้ยืมสีนกันได้ ๘ มาตราเท่านี้

9

๑ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรกู้หนี้ถือสีนแก่กันแต่ ๑|/| ขึ้นไป ให้มีกรมทันแกงใดเปนสำคัญ ให้ผูกดอกเบี้ยเดือนละ |/๑| ถ้าหาเอกสารสำคัญมิได้มาร้องฟ้อง ท่านว่าอย่าให้รับไว้บังคับบันชา

ม.ธ.ก.