ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/18

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
16
ผัวเมีย

มันกีน ถ้ามันจะไปจากไซ้ จะคิดเอาข้าเฃ้าแก่มันนั้นมิได้ เพราะได้ใช้มันแล้ว ถ้าชายไปมาหาสู่มัน เกิดลูกด้วยมัน มันนอกใจมีชู้ ให้ไหมชายชู้แลหญิงนั้นโดยฉันอณุภรรยา

34

๓๔ มาตราหนึ่ง หญิงใดว่าหญิงอื่นมักผัวตน แลวานพี่น้องลูกหลานเพื่อนฝูงไปช่วยด่าหญิงซึ่งว่ามักผัวตนนั้น ถ้าพิจารณาเปนสัจว่ามักผัวมันไซ้ อย่าให้ไหมหญิงต้นเหดุเลย เหดุเฃาเปนต้นปรเวนี ให้ไหมแต่พวกเพื่อนโดยพระราชกฤษฎีกา ถ้าถึงตบตีฟันแทง พิจารณาเปนสัจว่ามักผัวมันไซ้ ให้ไหมหญิงต้นเหดุแลพวกเพื่อนลาหนึ่งโดยพระราชกฤษฎีกา ถ้ามิเปนสัจว่ามักผัวตนไซ้ ให้ไหมหญิงต้นเหดุแลพวกเพื่อนทวีคูน

ถ้าหญิงชู้มาทำชู้ด้วยผัวตนถึงเรือนตน แลหญิงเจ้าผัวด่าตีหญิงชู้มิถึงษาหัดไซ้ อย่าให้ไหมหญิงเจ้าผัวนั้นเลย เหดุหญิงชู้ดูถูกหญิงเจ้าผัว ถ้าหญิงเจ้าผัวตบตีฟันแทงหญิงชู้มีบาดเจบถึงสาหัดไซ้ ให้ไหมหญิงเจ้าผัวให้แก่หญิงชู้โดยบาดเจบนั้นลาหนึ่ง ให้ไหมชายเจ้าผัวอีกโสดหนึ่งโดยพระราชกฤษฎีกา เปนข้าญ่าสาร เหดุชายปราบเมียตนมิได้

35

๓๕ มาตราหนึ่ง หลานทำชู้ด้วยเมียลุงตาปู่อาวอาน้าพี่ตนเอง มันผู้มิกลัวเกรง มันมิอายแก่บาบดั่งนั้น ให้

ม.ธ.ก.