หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/182

180

กู้หนี้

---

อยู่หากกู้หนี้ท่าน สามียังมิทันกลับมา ภรรยานั้นถึงแก่มรณภาพ แลเจ้าทรัพยนั้นจะเอาทรัพยแก่สามีนั้นมิได้ ถ้าสามีนั้นมาถึงแล้วแลเจ้าทรัพยมาทวงสามีนั้นรู้แล้วจึ่งภรรยานั้นถึงแก่มรณ ควรให้สามีใช้ทรัพยซึ่งภรรยากู้นั้น

กล่าวลักษณ ผัว
เมีย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ กู้ยืมด้วยกัน แล ผัว
เมีย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ กู้ ผัว
เมีย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ มิรู้ แล ผัว
เมีย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ตาย ผัว
เมีย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ยังโดยสังเขบได้ ๑๑ มาตราเท่านี้

20

๑ มาตราหนึ่ง บุตรแลภรรยาไปกู้เบี้ยกู้เข้าทองเงินแลสิ่งใด ๆ ของท่าน เอาชื่อผัวแลชื่อ บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ใส่ในอาสนกรมทัน แลเจ้าเบี้ยมิได้บอกแก่ผัวแล บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ นั้นให้รู้ให้สีนแก่ผู้กู้แล้ว เมื่อหน้าไปผู้กู้ซึ่งเอาชื่อผัว บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ใส่นั้นหลีกหนีตายก็ดี เจ้าเข้านายเงินทวงสิ่งของ จะมาเอาแก่ผัวแล บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ เขาผู้กู้นนั้น ท่านว่าเจ้าสีนไม่มีคำนับ มิให้เอาแก่ผัวแล บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ผู้กู้นั้นเลย เพราะเจ้าสีนมิได้บอกมิได้เผชิญผัวแล บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ให้รู้ ต่อผู้นั้นตายแลหนีจึ่งว่า

21

๒ มาตราหนึ่ง ถ้าผัวแลบิดามานดาแลนายเงินทำสารกรมทันเอาชื่อลูกเมียทาษไทใส่ในสารกรมทันกู้นั้นด้วย 

ม.ธ.ก.