แก่ บิดา
มานดา
ญาติพี่น้องแห่งชาย ถ้า บิดา
มานดา
ญาติพี่น้องแห่งชายมิรับ ให้หญิงนั้นไปบอกแก่กำนันพันนายบ้านผู้เถ้าผู้แก่ร้อยแขวงกรมการและผู้มีบันดาศักดิผู้ใดผู้หนึ่งว่าตนได้ส่งทุนสีนสอดขันหมากแลสิ่งของเดิมให้ชายเปนคำนับแล้วมิพบชาย แลได้ส่งแก่บิดามานดาผู้ เถ้า
แก่
ญาติพี่น้องแห่งชายเปนคำนับ หารับไม่ ท่านว่าหญิงชายจึ่งขาดจากผัว[1] เมียกัน
ถ้า หญิง
ชาย
อยู่ด้วยกัน หาทุนสีนสอด[2] ขันหมากมิได้ก็ดี แลมีทุนสีนจำหน่ายจ่ายสี้นไปด้วยกันก็ดี ให้หญิงไปบอกกล่าวไว้เปนคำนับ แล้ว หญิง
ชาย
ขาดจาก ผัว
เมีย
กัน
ถ้าแลหญิงมิได้ส่ง ทุน
สีนสอด
ขันหมาก
แลสิ่งของเดิม มิได้[3] ไปบอกกล่าวไว้เปนคำนับ ท่านว่าหญิงชายยังมิขาดจากผัวเมียกัน ถ้าหญิงมีชู้ผัวไซ้ ให้ไหมโดยปรถมผิดเมีย
อนึ่งเกิดบุตร หญิง
ชาย
ด้วยกัน ท่านมิให้ส่ง สีนสอด
ขันหมาก
ให้ส่งแต่ทุนแลสีนเดิมแก่ชายจงถ้วน หญิง
ชาย
จึ่งขาดจากผัวเมียกันโดยพระราชกฤษฎีกา
- ↑ ต้นฉะบับ: ผ้ว
- ↑ ต้นฉะบับ: คำว่า สอด ตกไป เพิ่มตามฉะบับรองทรง
- ↑ ฉะบับรองทรง: แลมิได้
ม.ธ.ก.