หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/291

พระไอยการลักขณโจร^[1]

จะกล่าวลักษณมูลคดีวิวาทเกีดความด้วยโจรกรรม คือองคโจร แลผู้สมโจร แลผู้สมด้วยผู้สมโจร โดยบาฬีมีในพระธรรมสาตรว่า อวหารญฺจ นำเอาซึ่งทรัพยสรรพเหตุทังปวงของผู้อื่นด้วยไถยจิตรพร้อมด้วยอะวะหาระเจตนาจัดเปนโจรกำม์ แลโจรนั้นมี ๘ จำภวกโดยบาฬีว่า

• กตฺตา การิยตา เจว นิทฺทิฏฺฐา^[2] สฺฐานทา สขา
• ชานา ตานา จ ภุตฺตา จ โจรา อฏฺฐวิธา วตฺตา^{[วซ 1]}

โจรา อันว่าโจรทังหลาย อฏฺฐวิธา มี ๘ จำพวก กตฺตา จ คือกระทำเองลักเองก็ดี การยิตา จ คือไช้ให้ผู้อื่น กระทำ
ลัก $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ก็ดี นิทฺทิฏฺฐา^[2] คือสั่งสอรโจรเปนครูอุปเทศโจรก็ดี สฺฐานทา จ คือให้ที่ สำนัก
อยู่ $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ แก่โจรก็ดี สขา จ คือเปนเพื่อนมิศหายด้วยโจรก็ดี ชานา จ คือสมรู้รว่มคิดด้วยโจรก็ดี ตานา จ คือปอ้งกันโจรไว้ก็ดี ภุตฺตา จ คือกีนอยู่สมะเลด้วยโจรก็ดี อาจริ เยน อันพระมโนสาราจาร วุตฺตา กล่าว อิติ ด้วยประการ^[3] ดั่งนี้

---

1. เขียนเป็นสองเล่ม เล่ม ๑ นี้พิมพ์ตามฉะบับหลวง L11.1x ยังเหลืออีกฉะบับหนึ่ง คือ L11.1 (ก)
2. ทั้งสองฉะบับเขียน นิทฺธิฏฺฐา
3. ต้นฉะบับ: ประการะ แก้ตาม ก

1. มีใบบอกแก้คำผิดให้แก้ “วตฺตา” เป็น “วุตฺตา” (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)

ม.ธ.ก.