ศุภมัศดุะ ๑๑๖๖ ชวดนักสัตว ฉ้อศก ผะคุณมาศ กาลปัก ทัศะมีดิถี จันทวาระ กาลบริเฉทกำหนฎ พระบาทสมเดจ์บรมนาถบรมบพิตรอดิศรธรรมมฤกมหาราชาธิราชพระพุทธเจ้าอยู่หัวผู้ดำรงพิภพถะวัลราชกรุงเทพทวาราวะดีศรีอยุธยามหาดิหลกภพนพรัตนราชธานีบูรีรมเสดจออกณพระธินั่งบุษบกมาลามะหาจักรพรรดิพิมาน พร้อมด้วยพฤธามาตย์ราชกระวีมนตรีมุขลูกขุนทังหลาย ทรงพระอุสาหะชำระพระราชกฤษฎีกาบทพระอายการลักษณผัวเมียว่าด้วยขุนไกรณราย[1] กับแม่นางเกิดบุตรพรมนาจารยจะอย่ากัน มีบทพระอายการเดิมไว้ว่า ถ้า ชาย
หญิง จะเลิ้ยงกันเปนผัวเมีย แม้นมีสีนเดิมมากน้อยเท่าใด ให้ทำหนังสือบริคนไว้ต่อกันทังสองฝ่าย จึ่งจะเชื่อฟังได้ ครั้นจะอย่ากันก็ให้แบ่งปันสีนเดิมสีนสมรศตามมีหนังสือบริคนนั้น
จึ่งมีพระราชโองการมาณพระบันทูลสูระสิงหนาทดำรัษแก่มนตรีมุขลูกขุนผู้พิภากษากิจคดีอนาประชาราษฎรทังปวงว่า ซึ่งมีบทพระอายการอันโบราณราชกระษัตร[2] บัญญัติไว้ให้แบ่งปันสีนโดยบริคนนั้น เหนเปนยุติธรรมอยู่ จะเลิกฤ้ๅเสียมิชอบ ให้คงไว้ ครั้นจะให้ใช้หนังสือบริคนตามบทพระ
