เมือง อนึ่งผู้ใดเอาใจไปแผ่เผื่อข้าศึกศัตรู นัดแนะให้ยกเข้ามาเบียดเบียนพระนครขอบขันทเสมาธานีน้อยใหญ่ อนึ่งผู้ใดเอากิจการบ้านเมืองแลกำลังเมืองแจ้งให้ข้าศึกฟัง ถ้าผู้ใดกระทำดั่งกล่าวมานี้ โทษผู้นั้นเปนอุกฤษฐโทษ ๓ สถาน ๆ หนึ่งให้ริบราชบาทฆ่าเสียให้สิ้นทังโคต สถานหนึ่งให้ริบราชบาทฆ่าเสีย ๗ ชั่วโคต สถานหนึ่งให้ริบราชบาทแล้วให้ฆ่าเสีย โคตนั้นอย่าให้เลี้ยงสืบไปเลย เมื่อประหารชีวิตรนั้น ให้ประหารให้ได้ ๗ วันจึ่ง[1] ให้สิ้นชีวิตร เมื่อประหารนั้น อย่าให้โลหิตแลอาศภตกลงในแผ่นดิน ให้ใส่แพลอยเสียตามกระแสน้ำ แผ่นดินหนา ๒๔๐๐๐๐ โยชน ทรงพระเจ้าได้ถึง ๕ พระองค แลมิอาจทรงผู้อักตัญูหาความสัจมิได้นั้น
ถ้าบุคลกล่าวมานี้ถึงมีบำเหนจ์ความชอบเท่าใด ท่านมิให้เอาบำเหนจ์ความชอบมาปูนโทษเลย ถ้าผู้ใดผิดเปนมหันตโทษ ๆ ถึงตายนอกกว่ากล่าวนี้ ถ้ามี[2] บำเหนจ์ความชอบอยู่ ให้เอาบำเหนจ์ความชอบนั้นมาปูนโทษก่อน ถ้าโทษนั้นเปนมหันตโทษต้อง อุกฤษฐ
ครุ
ลหุ โทษก็ดี ให้กรรุณาครั้ง ๑
๒ ครั้งก่อนตามโทษ หนัก
เบา นั้นเถิด
