หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/466

464

กระบดศึก

---

2

๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดรู้ว่าใคร่ ๆ ทำความร้ายในแผ่นดินด้วยประการใดใด ท่านให้ผู้รู้นั้นออกมาว่ากล่าวโดยคดีเสาวภาพตามเนื้อความอันรู้นั้น ท่านมิให้ทำบัดสนเท่ห์แขวนแลทิ้งไว้ในสถานสักอันเลย ถ้าผู้ใดทำ จับผู้นั้นได้ท่านให้ฆ่าเสีย ส่วนผู้ริให้แหวะปาก แลผู้เขียนนั้นให้ตัดมือเสีย ผู้รู้ด้วยท่านให้ทวนด้วยลวดหนัง ๒๕ ที

3

๓ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเหนบัดสนเท่ห์ใน กระดาษ
ใบตาล
สมุท $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\\\ \ \end{matrix}}\right\}\,}$ อันตกอยู่ในสถานใด ๆ ก็ดี ผู้ใดได้ ท่านให้ฉีกเสียในที่นั้น ท่านมิให้หยิบไปอ่านดู มิให้เอามาให้^[1] ผู้อื่นอ่าน จะให้ตัดมือผู้เอามานั้นเสีย ถ้าผู้ใดหยิบมา ให้กุมเอาตัวมันผู้เอามานั้นจำไว้ ให้หาผู้ทำบัดสนเท่ห์นั้นจงได้ ถ้ามิได้ ให้จำมันไว้สามเดือน แลให้ทวนด้วยไม้หวาย ๕๐ ที เพราะว่าท่านมิให้เอามาสักอันเลย

4

๔ มาตราหนึ่ง ถ้าผู้ใดแลรู้เหนว่า ผู้ใดคิดกระบถด้วยประากรใดใด แลกระทำทุจริตผิดพระราชบัญญัติท่าน 

---

1. ก: คำว่า มาให้ ขาดไป

ม.ธ.ก.