แลว่าจะเอาตัวรับรองยศแผ่นดินสมเดจบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวดั่งนั้น ให้ทำหนังสือฎีกาายื่นร่ำเรียนแก่สมุหนายกให้พิดทูลแก่พระเจ้าอยู่หัว คือว่าผู้นั้นมีคุณแก่แผ่นดิน มีบำเหนจ์แก่ราชการท่าน ๆ มิให้ทำหนังสือบัดสนเท่ห์ลอบลักทอดไว้ในสถานแห่งใดใด เพราะว่าพระราชกฤษฏีกาเดิมท่านห้าม แลผู้ใดมิได้ฟังพระราชบัญญัติดั่งนี้ บังอาจ์กระทำบัดสนเท่ห์ลอบลักทอดไว้ ท่านรู้ด้วยประการใดใดก็ดี ท่านให้ลงโทษโดยสาหัศ
๕ มาตราหนึ่ง เปนข้าพระเจ้าอยู่หัวเลี้ยงให้มียศถาศักดิ์ แลมันโมหะจิตรคิดใหญ่ใจใคร่ฝ่ายสูงศักดิ์ทำกระบถประทุศร้ายต่อรบพุ่งเมืองท่าน ทำดั่งนั้นท่านว่าโทษหนัก ให้ฆ่าเสียสิ้นทังโคต
๖ มาตราหนึ่ง นา ๑๐๐๐๐ ลงมาถึงนา ๘๐๐ รู้เหนว่าผู้ใดเปนกระบถก็ดี ญาติสมักพักพวกเปนกระบถทำความร้ายในแผ่นดินประการใด ๆ ก็ดี แลเหนชอบเข้าด้วยผู้กระบถ แลมิได้ว่ากล่าวพิดทูลแก่พระเจ้าอยู่หัว ผู้นั้นเปนกระบถด้วย
๗ มาตราหนึ่ง เจ้าเมืองทังหลายอันอยู่ในพระราช
