ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/47

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
45
ผัวเมีย

พ่อแม่ผู้เถ้าผู้แก่นั้นโดยขนาฎ ถ้าชายแต่งมาสมา พ่อ
แม่
หญิงมิรับแลพรากลูกสาวไปให้แก่ชายอื่นให้เสียประเวนีธรรมไซ้ ท่านว่าผู้มาเอาเมียมันแล พ่อ
แม่
ทำมิชอบนั้น ท่านให้ไหม พ่อ
แม่
หญิงแลชายผู้มาเอาเมียมันโดยขนาฎ

85

๘๓ มาตราหนึ่ง บุตรหญิงมีชู้สั่งให้ชายชู้มาหาก็ดี แลชายมาหาหญิงเองก็ดี พ่อ
แม่
พี่น้องหญิงมิรู้แปลกตัวว่าเปนโจรขะโมยฟันแทงชายชู้นั้นตาย ท่านให้ขายหญิงนั้นให้แก่ พ่อแม่
พี่น้อง
ผู้ตายนั้นส่วนหนึ่ง ๆ ไซ้ไว้แก่ พ่อแม่
พี่น้อง
หญิงนั้น ถ้า พ่อ
แม่
พี่น้องหญิงรู้อยู่แล้วแกล้งฆ่าฟันชายนั้นตายไซ้ ท่านให้เอาข้าตัวชายนั้นตั้งไหมแล้วให้ขายหญิงทอดตลาดได้เถ้าใดส่งให้ พ่อ
แม่
ชายปลงสภยผู้ตายนั้นแล

86

๘๔ มาตราหนึ่ง สองลอบสมรักด้วยกันมิได้สู่ฃอมีขันหมากเปนคำนับ แล พ่อ
แม่
หญิงมิรู้ ต่อมี[1] ท้องลูกจึ่งรู้ ถ้าชายนั้นชั่วชาติทรพน พ่อแม่หญิงมิให้ ก็ตามใจ พ่อ
แม่
หญิง ถ้า


  1. ฉะบับรองทรง: หญิงมี
ม.ธ.ก.