กะเกนใช้ให้ไปการณรงสงคราม แลมันผู้ไปนั้นหลงเข้าไปในทับศึกฝ่ายข้างหนึ่ง แลมันสับประหยุทสู้รบด้วยราชสัตรู แลมันแก้ชิวิตรมันมารอด ท่านว่าผู้นั้นมีความชอบในแผ่นดิน
อนึ่งผู้ใดเปนข้าพระเจ้าอยู่หัว ๆ ใช้ไปการณรงสงคราม แลมันผู้ไปการณรงสงครามนั้นมีน้ำ[1] ใจษาพิภักต่อพระเจ้าอยู่หัว มันเอาใจต่อรบด้วยราชสัตรู ๆ หนีไปมีไชยชำนะ ท่านว่าผู้นั้นมีความชอบในแผ่นดิน ท่านว่าให้บำเหนจ์รางวันแก่ผู้นั้นโดยควร เหดุใดจึ่งกล่าวดั่งนี้ เหดุว่าผู้นั้นรู้จักคุณพระเจ้าอยู่หัว
อนึ่งผู้ใดเปนข้าพระเจ้าอยู่หัว ๆ ตั้งแต่งให้เปนถึงพญาพระหลวงขุนหมื่นแล้ว ครั้นอยู่มามีราชสัตรูแต่งกระบวนเข้ามารบเอาพระนคร แต่ยังมิเข้ามา แลผู้นั้นอาจษามาทอาษาพระเจ้าอยู่หัวไปต่อสับประหยุทด้วยราชสัตรู ราชสัตรูแพ้พ่ายอำนาทหนี ผู้นั้นมีไชยชำนะ ท่านว่าผู้นั้นมีความชอบ ท่านให้บำเหนจ์รางวันโดยสมควร
อนึ่งพระเจ้าอยู่หัวเสดจ์อยู่ในพระนครก็ดี แห่งใดใดก็ดี ไปการสงครามก็ดี ข้าศึกยกมารบ แลผู้ใดมิได้อยู่ต่อสู้
- ↑ ต้นฉะบับ: นำ แก้ตาม ก
