หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
482
กระบดศึก
ปลอมเข้ามา มิได้เปนใจต่อรบด้วยราชสัตรู ท่านให้ลงโทษแก่ผู้นั้นโดยโทษานุโทษ
48
๒๒ อนึ่งพระเจ้าอยู่หัวดำรัสตรัสใช้ไปตั้งค่ายคูรบข้าศึก หมีได้ทำก็ดี ทำมิแล้วทอดทิ้งเสียก็ดี ให้ตัดศีสะเสียบไว้หน้าทับ
49
อนึ่งข้าศึกแตกฉาน ให้ไปติดตาม หมีไปก็ดี ไปถึงกลางทางกลับมาข้าศึกหนีไปได้ก็ดี ไห้[วซ 1] ตัดศีศะเสียบไว้
50
๒๓ อนึ่งผู้ใดบอกข้อการณรงสงคราม ให้สืบสวนจงแน่จึ่งให้บอก ถ้าผู้ใดเอาเทจ์หมีจริงบอกข่าวราชการ ท่านว่าให้ตัดศีศะเสียบไว้
51
๒๔ อนึ่งนายทับนายกองใช้ผู้ใดไปเอากิจราชการสิ่งใดใด ผู้นั้นหลบลี้หนีให้เสียราชการไป ท่านให้ตัดศีศะเสียบไว้
52
๒๕ อนึ่งพระเจ้าอยู่หัวใช้ให้ผู้ใดทำการณรงสงคราม แลมันหลบหลีกหนีละการณรงสงครามเสีย ให้ตัดศีศะเสียบไว้ ถ้าพระเจ้าอยู่หัวงดโทษ ให้ไปต่อรบข้าศึกแก้ตัว ถ้าแก้ตัวได้ คุ้ม[1] โทษ ถ้าไม่แก้ตัวได้ โทษคุงตาย บุตรภรรยาอย่าเลี้ยง
- ↑ ก: คุม
- ↑ มีใบบอกแก้คำผิดให้แก้ “ไห้” เป็น “ให้” (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)
ม.ธ.ก.
