หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/485

483

กระบดศึก

---

53

ศุภมัศดุ ๑๓๗๔ ศกจอนักสัตวเชษฐมาศศุกะปักเขทัศมีดฤษถีพฤหัศบดีวาระ พระบาทสมเดจ์บรมมหาจักรพรรดิศรรามาธิบดีเสดจ์สถิตย์ในพระธินั่งสุวรรณมหาปราสาทโดยบุรพาภิมุข พร้อมด้วยมุกขมนตรีกระวีชาติราชบโรหิดตาจารย์ มีพระราชหฤไทยใคร่กรรุณาเพื่อจะระงับดับทุกขข้าทแกล้วทหารแลผู้มีบำเหนจ์บำนานผู้มีภัทยาแลผู้รั้งเมืองครองเมือง จึ่งมีพระราชโองการมาณพระบันทูลให้ตราพระราบัญญัติ^{[วซ 1]} คำนับไว้

ผู้ใดทำราชการมีบำเหนจ์บำนานภัทยาทังสามนี้ ถ้าจะประสาทรางวันแลที่ยศถาศักดิ์พญาพระหลวงให้เปนเอก อุ
มอ
สอ $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\\\ \ \end{matrix}}\right\}\,}$ แลเครื่องอุประโภคบริโภกตามยศถาศักดิ์ ถ้าเปนพระหลวง รั้งเมืองครองเมืองเอกโทตรีจัตวา ถ้าบำเหนจ์เปนลหุ ให้เลื่อนที่ ถ้าบำเหนจ์เปนมะชิมมะ ให้ล่วงที่ ถ้าบำเหนจ์เปนอุกฤฐ ให้หลั่นที่ ถ้าผู้มีบำนานเปนมชิม ให้เลื่อนที่ ถ้าเปนแต่ลหุ ก็ให้ประสาทแต่รางวัลตามยศถาศักดิ์

54

๒๖ มาตราหนึ่ง ถ้าผู้มีบำเหนจ์บำนานทังสองนี้ทำราชการเลมิดแลกระทำอุบาทขาดเหลือเปนมหันตโทษ

---

1. มีใบบอกแก้คำผิดให้แก้ “ราบัญญัติ” เป็น “ราชบัญญัติ” (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)

ม.ธ.ก.