๑๐๕ มาตราหนึ่ง ชายให้สู่ฃอลูกสาวหลานสาวท่าน บิดา
มานดา หญิงยิงยอมให้ชายได้มีขันหมากหมั้นนัดจะทำการ[1] ยังมิได้ทำการ ชายอื่นบังอาจ์ว่าตนเรื่ยวแรง กุมเกาะเบาะฉะแลงหญิงนั้นด้วยแรงตน ข่มขืนหญิงนั้นถึงชำเราก็ดี มิได้ถึงชำเราก็ดี พิจารณา[2] เปนสัจไซ้ ท่านว่าล่วงพระราชอาช
าความเมืองท่าน ให้ส่งหญิงนั้นให้แก่บิดามานดา แล้วให้ทวนชายต้นเหดุด้วยลวดหนัง ๕๐ ที ถ้ามีพวกไปด้วย ให้ทวนคล ๒๕ ทีจงทุกคน ให้ไหมชายต้นเหดโดยผิดเมียท่านในขันหมากนั้นจึ่งควร
๑๐๖ มาตราหนึ่ง ชายใดให้ไปสู่ฃอลูกสาวหลานสาวท่าน ชายได้ให้สีนสอดแลไปขันหมากใหญ่แล้ว ยังมิได้อยู่กินด้วยกัน ชายลอบทำทุราจารแก่หญิง ๆ นั้นฟันแทงตายไซ้ หาโทษมิได้ แลขันหมากสีนสอดเครื่องอันแต่งมานั้นให้ได้แก่ผู้เปนพ่อแม่หญิงนั้น
๑๐๗ มาตราหนึ่ง ชายสู่ฃอลูกสาวหลานสาวท่าน ๆ ว่าชายนั้นมีพยศ ท่านมิให้หญิงแก่ชาย ๆ ทำทานบนให้ต่อหน้า
