หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/54

52

ผัวเมีย

---

ผู้ เถ้า
แก่ $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ว่าจะละความร้ายไม่เล่นเบิ้ยแลคบหาด้วยโจรแล้ว บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ หญิงจึ่งยกหญิง^[1] ให้เปนเมียชาย ถ้าสืบไปเมื่อหน้ามันมิละความร้ายไซ้ ให้ฃับมันเสีย ให้เวนทุนแลขันหมากแก่มันจงแล้ว เพราะมันทำผิดต้องด้วยหนังสือทานบนมันเองดั่งนั้นแล

101

๑๐๘ มาตราหนึ่ง ชายมาสู่ฃอลูกสาวหลานสาวท่าน ๆ ให้หญิงเปนเมียชายแล้วชายนั้นคบหาโจรผู้ร้ายก็ดี ท่านว่ามันเปนคนพาล ให้ พ่อตา
แม่ยาย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ขับมันไป อย่าให้อยู่ด้วยลูกสาวหลานสาว ไปเมื่อหน้าจะฉิบหายเสีย ให้เวนทุนแลฃันหมากแก่มันจงแล้ว ถ้าชายรับก็ดี มิรับก็ดี ให้ไปบอก บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ญาติพี่น้องแห่งชายแลนายบ้านนายอำเพอร้อยแขวงกรมการแลผู้มีบันดาศักดิผู้ใดผู้หนึ่งให้รู้ว่าชายคบหาโจรผู้ร้าย แล้ว หญิง
ชาย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ขาดจากผัวเมียกัน

102

๑๐๙ มาตราหนึ่ง ชายใดฃอลูกสาวหลานสาวท่านเปนเมีย ชายได้ให้สีนสอดแล้วยังมิได้แต่งการมงคล ชายนั้นยังมิได้ไปอยู่กินหลับนอนด้วยหญิง แลชายนั้นตาย 

---

1. ฉะบับรองทรง: หญิงนั้น

ม.ธ.ก.