ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/60

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
58
ผัวเมีย

ผู้นั้นมันทำทนงองคอาจ์หยาบช้าผลักไสข่มเหงลูกสาวท่าน มันมิเกรง พ่อตา
แม่ยาย
แลพี่น้องหญิงจริงไซ้ ท่านให้ขับไล่มันผู้นั้นเสีย อย่าให้ลูกสาวแก่มัน

112

๑๑๙ มาตราหนึ่ง ชายใดพึงใจลูกสาวหลานสาวท่าน ให้ผู้ เถ้า
แก่
ไปสู่ขอเปนคำนับแก่[1] บิดา
มานดา
หญิง บิดา
มานดา
หญิงยกลูกสาวหลานสาวนั้นให้แก่ชายผู้สู่ฃอทำการมงคลแล้ว ชายนั้นมีกิจราชการไป ยังมิได้มาอยู่ด้วยหญิง ถ้าชายกลับมาไซ้ ท่านให้ส่งตัวหญิงนั้นให้แก่ชาย

113

๑๒๐ มาตราหนึ่ง ชายใดให้ไปสู่ฃอลูกสาวหลานสาวท่านต่อ บิดา
มานดา
พี่น้องพ้องพันแห่งหญิงเปนคำนับ แลชายนั้นยังมิได้อยู่กินด้วยหญิง มีชายอื่นมาทำชู้ด้วยหญิงลักภาเอาหญิงนั้นไป พ่อ
แม่
หญิงมิได้รู้ ท่านว่าอย่ามีโทษแก่ พ่อ
แม่
พี่น้องหญิงนั้นเลย ส่วนชายชู้ผู้ลักภาไปนั้นท่านให้ไหมเสมอ[2] ผิดเมียท่านในฃันหมาก

114

๑๒๑ มาตราหนึ่ง ชายใดให้มีฃันหมากไปสู่ฃอลูกสาว


  1. ฉะบับรองทรง: คำว่า แก่ ไม่มี
  2. ต้นฉะบับ: เส่มอ
ม.ธ.ก.