หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
58
ผัวเมีย
ผู้นั้นมันทำทนงองคอาจ์หยาบช้าผลักไสข่มเหงลูกสาวท่าน มันมิเกรง พ่อตา
แม่ยาย แลพี่น้องหญิงจริงไซ้ ท่านให้ขับไล่มันผู้นั้นเสีย อย่าให้ลูกสาวแก่มัน
112
๑๑๙ มาตราหนึ่ง ชายใดพึงใจลูกสาวหลานสาวท่าน ให้ผู้ เถ้า
แก่ ไปสู่ขอเปนคำนับแก่[1] บิดา
มานดา หญิง บิดา
มานดา หญิงยกลูกสาวหลานสาวนั้นให้แก่ชายผู้สู่ฃอทำการมงคลแล้ว ชายนั้นมีกิจราชการไป ยังมิได้มาอยู่ด้วยหญิง ถ้าชายกลับมาไซ้ ท่านให้ส่งตัวหญิงนั้นให้แก่ชาย
113
๑๒๐ มาตราหนึ่ง ชายใดให้ไปสู่ฃอลูกสาวหลานสาวท่านต่อ บิดา
มานดา พี่น้องพ้องพันแห่งหญิงเปนคำนับ แลชายนั้นยังมิได้อยู่กินด้วยหญิง มีชายอื่นมาทำชู้ด้วยหญิงลักภาเอาหญิงนั้นไป พ่อ
แม่ หญิงมิได้รู้ ท่านว่าอย่ามีโทษแก่ พ่อ
แม่ พี่น้องหญิงนั้นเลย ส่วนชายชู้ผู้ลักภาไปนั้นท่านให้ไหมเสมอ[2] ผิดเมียท่านในฃันหมาก
114
๑๒๑ มาตราหนึ่ง ชายใดให้มีฃันหมากไปสู่ฃอลูกสาว
ม.ธ.ก.