หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/64

62

ผัวเมีย

---

120

๑๒๗ มาตราหนึ่ง ถ้าหญิงตามผู้ชายไซ้ ให้หวนหญิงด้วยไม้หวายโดยสกรรมิสกรร แล้วให้ส่งหญิงให้แก่ บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ หญิง แลชายนั้นหาคำนับ บิดา
มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ มิได้ ให้ไหมโดยพระราชกฤษฎีกา

121

๑๒๘ มาตราหนึ่ง ชายภาลูกสาวท่านไปทำชู้ อยู่มาหญิงนั้นมีคัรภ พ่อ
แม่ $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$^[1] หญิงมีรู้ หญิงนั้นตาย ท่านให้ชายใช้ค่าหญิงนั้นจงเตม แล้วให้ลงโทษแก่ชายนั้นเปนข้อเลมิดอีกโสตหนึ่ง

122

๑๒๙ มาตราหนึ่ง ชายภา ลูกสาว
หลานสา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ท่านไป บิดามานดา
พี่ป้าน้าอา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ได้สมักรักกัน ให้ชายส่งหญิงนั้นคืนมาให้แก่
$\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ หญิง ให้ชายสะมายุมแปลงแต่งการงานโดยสมควรตามประเวณี^[2] พึงให้ชายหญิงอยู่กินเปนผัวเมียกัน ถ้าชายมิได้มีความร้ายเปนข้อมหันตะโทษแลเปนคนทุศีล บิดามานดา
พี่ป้าน้าอา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ หญิงมิเตมใจติโทษแต่ว่าชายมีพยศเล่นเบี้ยกินเล่าหยาบช้าประการใดก็ดี 

---

1. ฉะบับรองทรง: บิดา
   มานดา $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$
2. ฉะบับรองทรง: ประเพณีย์

ม.ธ.ก.