ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/85

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
83
ทาษ

ให้ท่านใช้ แลลูก ชาย
หญิง
ติดตามพ่อแม่พี่ป้า[1] น้าอามาด้วย มิได้เข้าในอาสนตัวเบี้ยซื้อขาย อยู่มาบุตรนั้นใหญ่ขึ้นจะไป ถ้าอายุศมทารกนั้นเดือน
เดือนขึ้นไปเถิง ๗ ขวบ ให้คิดค่าน้ำนมเข้าป้อนให้ขัดค่าทารกนั้นออกแบ่งเปน ๓ ส่วน ส่วนหนึ่งเปนค่าน้ำนม สองส่วนเปนค่าโภชนอันเลี้ยง ให้แก่เจ้าทาษนั้นจึ่งควร ถ้าบุตรติดตามพ่อแม่พีป้าน้าอามาแต่อายุศมพ้น ๗ ขวบขึ้นไปไซ้ จะคิดเอาค่าเข้านั้นมิได้ เพราะว่าใช้งานยื่น เข้า
น้ำ
ได้อยู่แล้ว ถ้าบุทคนผู้นั้นหาทุกขทังวล[2] มิได้ แลผู้ไถ่นั้นวิงวอนฃอไถ่ทาษีท่านไปเอง อยู่นานมาเมื่อบุตรทาษีใหญ่แล้ว แลจะเอาคืนไปนั้น จะคิดเอาค่าน้ำนมค่าเลี้ยงนั้นมิได้

23

๒๑ มาตราหนึ่ง ฃายผู้คน ช้างม้า
วัวควาย
แลทรัพยผ้าผ่อนแก่ท่าน รับเอาเงินแล้ว แลยังมิได้ส่งผู้คน ช้างม้า
วัวควาย
ผ้าผ่อนแก่ท่าน แลอุบายว่าผู้คน ช้างม้า
วัวควาย
ผ้าผ่อนนั้นหาย แลจะส่งเงินคืนให้แก่ท่าน ให้คิดเอาค่าป่วยการหมื่นหนึ่งเดือนละสามพัน


  1. ต้นฉะบับ: ปา
  2. ต้นฉะบับ: ทำวล
ม.ธ.ก.