หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
| สารบาญ | ||||||
| กฎพระสงฆ | หน้า | ๑ | ||||
| กฎ ๓๖ ข้อ | ” | ๕๗ | ||||
| พระราชบัญญัติ | ” | ๗๙ | ||||
| พระราชกำหนดเก่า | ||||||
| ๑. | ค่าที่นั่งความผู้ร้ายหัวเมืองและบุตร์ภริยาผู้ร้าย | ” | ๑๐๗ | |||
| ๒. | จำผู้ร้ายให้หนีได้ | ” | ๑๐๘ | |||
| ๓. | ความนครบาลพิจารณายังไม่สำเร็จ ห้ามอย่าให้จำเลยยื่นฟ้องหาอาญาอุทธรณ์ | ” | ๑๑๐ | |||
| ๔. | ผู้ร้ายให้การซัดพวกเพื่อน | ” | ๑๑๑ | |||
| ๕. | เมื่อจับตัวผู้ร้ายปล้นฆ่าเจ้าทรัพย์ตายไม่ได้ ให้ผู้รักษาเมืองผู้รั้งกรมการและชาวบ้านใช้ทุนทรัพย์ | ” | ๑๑๕ | |||
| ๖. | จำโจรและญาติพี่น้องโจร (สองวรรคต้นความซ้ำกับกฎ ๓๖ ข้อ 37) | ” | ๑๑๖ | |||
| ๗. | ผู้ร้ายให้การซัดเพื่อนไม่เป็นจริง | ” | ๑๑๗ | |||
| ๘. | ห้ามพระสงฆ์กล่าวกิจการของฆราวาส | ” | ๑๑๘ | |||
| ๙. | ช้างม้าโคกระบือเรือและผู้คนของผู้ใดที่ปล่อยปละ อย่าให้จับคบหาไว้ | ” | ๑๒๒ | |||
| ๑๐. | ซื้อและรับจำนำของร้าย | ” | ๑๒๓ | |||
ม.ธ.ก.
