ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (3).djvu/478

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๔๖๖
หน้า บรรทัด คำว่า ให้แก้เป็น หน้า บรรทัด คำว่า ให้แก้เป็น
๒๔๗ ๑๒ ก็ทำ กทำ แก้ตาม ก และ ข
๒๕๒ (๒) ต้ฉะบับ ต้นฉะบับ ๒๙๐ ผู ผู้
๒๕๖ ๑๘ ชือ ชื่อ ๒๙๑ เผชิญ เพชิญ
๑๙ สัง สั่ง ๒๙๙ สิง สิ่ง
๒๕๙ รู รู้ ๓๐๑ ๑๓ ต้ว ตัว
๒๖๐ ปน เปน ๑๙ คา ค่ำ
๒๖๔ ชะนะ ชะน ๓๐๓ ๑๑ บาญชิย บาญชีย
๒๖๕ ไห้ ให้ ๓๐๕ เปนพี่น้อง เปนพี่เปนน้อง และควรมีเชิงอรรถวา ก และ ข: เปนพี่น้อง
๒๗๐ ว่า ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: วา แก้ตาม ก และ ข
๒๗๕ ผ้ ผู้ ๓๐๙ สีบ สืบ
๒๘๑ ญวณ ญวน ๓๑๒ อยู อยู่
๒๘๓ ๑๓ โปรดเกล้า ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับเขียนซ้ำไป ๓๒๐ ๑๒ ใทษ โทษ
๓๒๕ ไสู่ สู่
๓๓๑ ๑๕ พี พี่
๒๘๔ ค่นั้น คู่นั้น ๓๓๓ ๑ ค่ำ ๑๑ ค่ำ
๑๖ คู คู่ ๓๓๔ ๑๐ อยู อยู่
๒๘๖ ๑๕ ฌะ ณะ ๑๔ ทองแด ทองแดง
๒๘๗ สิงใด สิ่งใด ๓๓๘ เอื้อเฟื้อ ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: เฟื้อ ก: เพิ้อ
๒๘๙ ๑๐ แต่ ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: แต
ม.ธ.ก.