ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (3).djvu/5

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๓๖. ห้ามไทยมอญลาวเสพย์เมถุนธรรมกับชาวต่างประเทศผู้ถือมิจฉาทิฏฐิ หน้า ๒๓๓
๓๗. พิจารณาความ ให้มีผู้กำกับนั่งถาม ๒๓๔
๓๘. การลงพระราชอาญาเฆี่ยนข้าทูลลอองฯ ๒๓๙
๓๙. คดีความที่ห้ามเรียกค่าฤชาธรรมเนียม (ความซ้ำกับบทที่ ๒๐) ๒๔๐
๔๐. ห้ามข้าหลวงไปพิจารณาความหัวเมือง ๒๔๒
๔๑. ห้ามเรียกนามข้าราชการขาดเหลือชื่อ ๒๔๔
๔๒. ประมูลผูกภาษีอากรไม่ชอบธรรม ๒๔๗
๔๓. ให้ผู้อยู่เวรรับสั่งกฎหมายชื่อผู้มาสั่ง (ความซ้ำกับกฎ ๓๖ ข้อ 3) ๒๔๙
๔๔. ผู้โก่นสร้างเลิกรั้งทำนา ต้องบอกเสนากำนันให้รู้ และให้มีโฉนดเป็นสำคัญ ให้ยกอากรค่านาผู้โก่นสร้างเลิกรั้ง ๒ ปีและ ๑ ปี ๒๕๑
๔๕. ให้พิจารณาความในหัวเมืองที่ความนั้นเกิด เว้นแต่ความมีโทษหลวง ต้องส่งกรุงเทพฯ ๒๕๔
๔๖. โทษเจ้ากระทรวงที่ละความให้พ้นอายุ ๒๕๕
๔๗. วิธีพิจารณาความ รับฟ้อง ถามคู่ความและพยาน ยอมความ การกำกับผู้พิจารณา ความอุทธรณ์ ๒๕๕
ม.ธ.ก.