ระลอกในสาครนั้นไม่ ลุศักราช ๑๑๒๑ ศกเถาะนักษัตร จึงเจ้ากรุงลาวให้นำพระอัฐิสมเด็จพระมหากระษัตรีย์ ผู้เปนพระบวรราชมารดามาถวาย พระองค์เสด็จทรงสร้างพระราชกุศล ตั้งพระอัฐิบนปราสาททำบุญสนองคุณสมเด็จพระบวรราชมารดาเสร็จแล้ว จึงแห่พระอัฐิไปบรรจุไว้ในพระเจดีย์ใหญ่บนเนินเขาพระราชทรัพย์ ประดับการพระราชกุศลจนสำเร็จแล้ว ลุศักราช ๑๑๒๒ ศกมโรงนักษัตรวาระศุกร์แรมค่ำหนึ่งกรรติกมาสา ทรงพระเมตตาตั้งนามนักนางวองเรียกว่านักนางมาลาบุบผาวดี เปนที่รักร่วมราชหฤไทยในพระบาทบรมบพิตร ลุศักราช ๑๑๒๓ ศกมเสงนักษัตร พระวงษ์ลาวชื่อกวันอยู่เมืองสทึงแตรงเดี๋ยวนี้เรียกว่าชีแตรง ได้เปนพระศรีไชยเชษฐ เหตุอยากใคร่ได้ความชอบ จึงจัดสำอางนักนางแก้วประทุมาผู้เปนบุตรี นำลงมาจากเมืองสทึงแตรงเข้ามาถวายพระบาทบรมบพิตร สถิตย์อยู่เฝ้าแหนพระองค์ได้สามเดือน เสด็จไม่พอพระไทยบุตรีพระวงษ์ลาวกวันนั้น พระองค์จึงให้ส่งกลับไปเมืองลาว ลุศักราช ๑๑๒๔ ศกมเมียนักษัตรพระองค์ทรงพระราชศรัทธากับพระมหาสังฆราชรูปหนึ่ง ทรงพระนามสมเด็จพระสุคนธาธิบดี ๆ นั้นเดิมชื่อเปม สถิตย์อยู่วัดพระวิหารสะแบงรู้แจ้งอรรถแปลในคัมภีร์พระไตรปิฎกทั้งสามไม่ขัด ข้อง เสด็จทรงนับถือนักหนา ให้อาราธนามาเทศนาถวายทุกวันอุโบสถศีลแล้ว ให้จ่ายพระราชทรัพย์ประดับจตุปัจจัยไตรจีวรบูชาพระธรรมเทศนา แลบูชาพระสงฆ์ บำรุงพระพุทธสาสนาให้รุ่งเรืองประไพในแผ่นดินศุขโสภณ ลุศักราช ๑๑๒๕ ศกมแมนักษัตร พระองค์ออกทรงผนวชจำพรรษาอยู่
