ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Phongsawadan (01) 2457.djvu/262

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
232
xxx

บรมนารถพระบาทบรมบพิตร สถิตย์เปนอิศรกำพูลรัตนราช โอภาษราชวรวงษ์ ดำรงกรุงกำพูชาพระมหานครอินทปัต กุรุรัษฐราชธานีบุรีรัมย์ อุดมมหาสถาน แล้วพระราชทานให้พระยากระลาโหมปกเปนเจ้าฟ้าทะละหะเอกอุมนตรีอภัยพิริยปรากรม พาหุ เปนพระบิดาเลี้ยง ทรงพระกรุณาโปรดให้ออกมาครอบครองรักษากรุงกำพูชาธิบดี เมื่อ ณวันพุฒปีขาลแรมสิบสองค่ำ

ฝ่ายเจ้าพระยาอภัยธิเบศร์นั้น พระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวทั้งสองพระองค์ ทรงพระกรุณาโปรดให้รักษาเมืองปัตบอง แลเมืองนครวัดแล้ว ทรงตั้งขึ้นเปนหัวเมืองใหญ่ เจ้าพระยาอภัยธิเบศร์นำบรรดาครอบครัวซึ่งสมัคอยู่ด้วยนั้นเข้าไปอยู่ณเมือง ปัตบอง เจ้าพระยาอภัย ธิเบศร์พาบรรดาขุนนางผู้ใหญ่ผู้น้อยออกมากราบถวายบังคมพระบาทบรมบพิตร พร้อมใจกันถวายตราแล้ว กราบถวายบังคมลากลับไปอยู่เมืองปัตบอง พระบาทบรมบพิตรสถิตย์อยู่พระตำหนักระสือข้างใต้วัดพระ วิหารสำนอ (ว่าตะกั่ว) ลุณเดือนอ้าย แล้วให้ทำพระราชวังด้วยกระดานปลูกพระราชมณเฑียรมุขลดข้างทิศอาคเณย์แห่งพระ วิหารวัดวังกระดานแล้วตรัสใช้พระยาเดโชแทนให้ไปนิมนต์ต้นพระศรีมหาโพธิ์ใน พระราชวังออกไปประดิษฐานปลูกไว้ข้างตวันตกแห่งพระราชวังแล้ว พระราชทานชื่อพระยาเดโชแทนเรียกเปนโพธิสกูลราช ลุศักราช๑๑๕๗ศกเถาะนักษัตรพระบาทบรมบพิตรเสด็จขึ้นสถิตย์อยู่บนพระราช มณเฑียรมุขลด ตรัสใช้พระยาวังสอด พระยาวิบุลเอก ไปกราบถวายบังคมทูลพระบาทสม เด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวทั้งสองพระองค์ ขอสมเด็จพระเอกกระษัตรีย์