ลุปวารณาออกพรรษาแล้ว พระบาทผู้เปนเจ้าตรัสให้พระมหาสังฆราชนอง ๑ สงฆาบวรสัตถาเรือง ๑ สมเด็จหิง ๑ พระยาพระเสด็จคำ ๑ พระยาพระคลังนอง ๑ ไปประชุมกันในศาลาบนเขาพระราชทรัพย์ บัญญัติให้แปลคัมภีร์พระวิไนยไตรปิฎกถวายสมเด็จพระธรรมวิปัสนา ลุณเดือนอ้ายนั้นสมเด็จพระองค์แก้วประชวรหนักชัณษาได้ ๘๒ ปีถึงแก่กรรมเมื่อข้างแรมเดือนอ้าย ครั้งนั้นสมเด็จพระมหาอุปโยราชลาผนวชออกแล้ว จะไปคิดจัดแต่งศพสมเด็จพระองค์แก้ว ณบ้านข้างเหนือปากบึงซาแดก ครั้งนั้นเห็นดาวหางขึ้นอยู่ตรงทิศพายัพลุณเดือนยี่แรมหกค่ำ สมเด็จพระธรรมวิปัสนา พระมหาสังฆราชถวายพระพรลาพระบาทผู้เปนเจ้าไปสร้างพระวิหารพระพุทธบาทบนเขา สัน ธุก ลุถึงณวันเดือนสามขึ้นสองค่ำ สมเด็จพระมหาอุปโยราชเสด็จออกจากบันทายเพ็ชร์ในเพลากลางคืน พระยาสุรภาโลกปน พระยาเบง พระยามาด พระยาโนบ กับคนเมืองโพธิสัตว มารับแห่พระองค์ไปอยู่เมืองโพธิสัตว พระบาทผู้เปนเจ้าตรัสนิมนต์พระมหาสังฆ ราช พระสังฆราชา พระมหาธาตุ ให้ไปตามเชิญให้เสด็จกลับมาพระองค์หาเสด็จกลับมาไม่ จึงตรัสใช้พระยาสุรภาโลกมก ๑ พระ ยาธิราชวงษาแก้ว ๑ พระยาราชอิศรเทียน ๑ พระมนตรีอันชิตตูก ๑ ให้ไปกราบทูลเชิญเสด็จอิก พระองค์หามาไม่ แล้วพระองค์ก็เอาตัวขุนนางซึ่งไปเชิญเสด็จนั้นไว้ทั้งสิ้น จึงพระบาทผู้เปนเจ้าตรัสใช้พระยาบวรราชไปกราบทูลเจ้าเวียดนาม ๆ บอกองลิวกินเปนใหญ่ ๆ ใช้อง
หน้า:Prachum Phongsawadan (01) 2457.djvu/280
หน้าตา