ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Phongsawadan (01) 2457.djvu/283

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
253
xxx

โพตูก กับสมเด็จพระไอยกา สมเด็จพระท้าว สมเด็จพระราชมารดา แลบรรดาหญิงพระสนมบริวารตามเสด็จออกไป

ฝ่ายองเชืองเกนเทืองกับบรรดาญวนทั้งปวง ก็ออกเรือในเวลากลางคืน แห่พระบาทผู้เปนเจ้ามาถึงพนมเพ็ญ ไปจอดอยู่ศีศะเกาะกีอิดณวันศุกรเดือนห้าแรมสิบสี่ค่ำเพลาเย็น ลุเพลากลางคืนนั้นสมเด็จพระมหาอุปราชกับสมเด็จพระอนุชาที่สุดตกใจกลัวญวน นำนักมารดาองกับบรรดาคนซึ่งเปนข้าขึ้นบกมา

ฝ่ายพระสังฆราชมหาพรหมมุนีองตกใจกลัว แล้วพาศิษยานุศิษย์ขึ้นบกตามเสด็จพระอนุชาทั้งสองพระองค์ พวกกองทัพญวนรู้แล้วพากันถือดาบหอกหลาวขึ้นตามไปหาทันสมเด็จพระอนุชาทั้งสอง พระองค์ไม่ ได้แต่สามเณรศิษย์พระสังฆราชพระมหาพรหมมุนีสามองค์นำลง มาถึงเรือแง่อ่อ แล้วออกไปโยงเรือพระที่นั่งพระบาทผู้เปนเจ้าในเพลากลางคืนนั้น ครั้นถึงเกาะเจกหยุดพักรอคอยบรรดาเรือมุขมนตรีอยู่

ฝ่ายกองทัพไทยนั้นไล่พระยาธรรมาเดโช พระยาโยธาสงครามพระยาบวรนายก ไปถึงเกาะเกียนสวาย เห็นมืดค่ำแล้วกลัวทัพญวนก็ถอยกลับมาตั้งอยู่จะโรยจังวา (ว่าแหลมทำเคย ) กวาดต้นบรรดาเรือครอบครัวนำกลับมาจอดอยู่ที่เมืองพนมเพ็ญแลบันทายเพ็ชร ครั้นถึงณวันอาทิตย์ขึ้นสองค่ำเดือนหกปีวอกศักราช ๑๑๗๔ พระบาทผู้เปนเจ้าพบเรือพระที่นั่งหอไตร กับเรือพระที่นั่งบันคะเสดสมเด็จพระไอยกากับ สมเด็จพระท้าวแลสมเด็จพระราชมารดา กับบรรดามุขมนตรีทั้งปวงพร้อมกันแล้ว องเชืองเกนเทืองก็ให้โยงเรือพระที่นั่งพระบาทผู้เปนเจ้า เสด็จ