ลีลายาตราไปโดยมหานที ๔ วันถึงแพรกดักเปียง จึงจอดเรือพระที่นั่งหยุดพักอยู่ที่นั้น ครั้งนั้นองลิวกินเปนใหญ่อยู่เมืองบันแง ใช้องผอเว้ทำหนังสือมากราบทูลพระบาทผู้เปนเจ้า ให้เสด็จลีลายาตราเข้าไปอยู่เมืองบันแง แล้วใช้องเชืองเกนเทือง กับองทุงโงนนำไพร่พลญวนเขมรซึ่งอยู่ณเมืองพะตะพัง ยกขึ้นมาตั้งอยู่เกาะละว้าเอม ต่อรบกับกองทัพไทยซึ่งอยู่จะโรยจังวา แล้วใช้องเชืองวินทันยกออกไปตั้งอยู่เปียมมัจรูกคอยฟังข่าวราชการ
๏ฝ่ายองผอเว้เชิญพระบาทผู้เปนเจ้า เสด็จออกจากแพรกดักเปียง ณวันอังคารขึ้นสิบเอ็ดค่ำ เข้าไปถึงเมืองบันแงเมื่อเดือนหกขึ้นสิบห้าค่ำวันเสาร์นั้น องลิวกินผู้เปนใหญ่ให้ปลูกตำหนักถวายเสร็จแล้ว เชิญพระองค์ขึ้นอยู่บนตำหนักในเมืองบันแง แล้วองลิวกินถวายอีแปะ ๑๐๐๐ พวง กับเข้าสาร ๑๐๐๐ ถัง จึงพระราชทานแจกให้มุขมนตรีใหญ่น้อยแต่บรรดาที่ร่วมทุกข์เสร็จแล้ว จึงพระบาทผู้เปนเจ้าตรัสให้พระยาบวรราชอก กับพระยาพหลเทพขวัญ แลตวนผอแขกเปนเจ้าพระพุฒ ไปเฝ้าเจ้าเวียดนามที่เมืองเว้ กราบทูลแต่ข้อราชการเปนกังวลด้วยเมืองเขมรเปนอันมากนั้น เจ้าเวียดนามได้ทราบทุกประการแล้ว มีพระบัณฑูรวิเศษว่าจะช่วยคิดทำนุบำรุงอย่าให้วิตกวิจารณ์เลย พระยาทั้งสองกับตวนผอกราบถวายบังคมลากลับมากราบทูลพระบาทผู้เปนเจ้า ครั้นถึงณเดือนเก้าเจ้าเวียดนามใช้องเหียบกินนำทองคำกับเงิน ผ้าแพร กับอีแปะ ๕๐๐๐ ตะโนด มาถวายพระบาทผู้เปนเจ้า กับสมเด็จพระราชมารดา แลสมเด็จพระท้าวผู้เปนพระ
