ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Phongsawadan (01) 2457.djvu/287

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
257
xxx

พระยาพิพัฒโกษา กับพระยาพิไชยอินทรา พระมหาอำมาตยพระยายมราชควน พระยาจักรีเชด พระวิเศษสุนทร กราบถวายบังคมลาพระบาทผู้เปนเจ้า ลาองตากุนเปนใหญ่ นำไพร่พลไทยเขมรกลับไปเมืองปัตบอง แลกรุงเทพ ฯ พระบาทผู้เปนเจ้าตรัสใช้พระยาเอกราชแทน พระยาศรีสุริยวงษ์ศุข นำศุภอักษรเข้าไปกราบถวายบังคมเฝ้าพระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวทั้งสอง พระองค์ ๆ ก็ทรงพระกรุณาโปรดพระยาทั้งสองให้กลับมา แล้วพระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวทั้งสองพระองค์ ตรัสใช้พระมหาอำมาตย์นำเงินเหรียญ ๑๐๐๐ กับเข้าเปลือก ๑๐๐ เกวียน ผ้าลาย ผ้าแพร มาพระราชทาน พระผู้เปนเจ้า กับสมเด็จพระท้าว สมเด็จพระมาตุจฉา สมเด็จพระราชมารดาแล้ว พระมหาอำมาตย์กราบลากลับไปกรุงเทพ ฯ ลุ ณวันอาทิตย์เดือนเก้าแรมสี่ค่ำ องตากุนเปนใหญ่เชิญพระบาทผู้เปนเจ้าออกมาจากค่ายโพธิ์ตกมาสถิตย์อยู่ณค่ายทำ ใหม่ ข้างใต้พระวิหารพระอุณาโลม ให้เรียกว่าบันทายแก้ว แล้วองตากุนเปนใหญ่ให้ทำค่าย ๆ หนึ่งอยู่ฟากละว้าเอม ปลูกฉางเข้าเปลือก แล้วให้ถมดินทำที่ปลูกตำหนักสำหรับพระบารมีเจ้าเวียดนามไว้ที่แหลมจะโรยจัง วาครั้นถึงณวันขึ้นค่ำหนึ่งแลขึ้นสิบห้าค่ำ ให้บรรดามุขมนตรีญวนเขมรไปถวายบังคมรฦกถึงพระคุณเจ้าเวียดนาม แล้วองตากุนเปนใหญ่จึงไว้องเชืองเกนเทืองเปนเบาฮอ กับองเหียบกิน องเบาทัน กับไพร่พล ๑๕๐๐ ให้อยู่รักษาพระบาทผู้เปนเจ้าเสร็จแล้ว องตากุนกับองเหียบกิน องเชืองวินทัน องทุงโงน กราบลาพระบาทผู้เปนเจ้า