ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Phongsawadan (01) 2457.djvu/346

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
316
xxx

ฝ่ายพระเจ้าเชียงใหม่กลัวว่า กองทัพฮ่อได้เมืองอังวะแล้วจะยกลงมาตีเมืองเชียงใหม่ จึงใช้ราชทูตลงไปขอกองทัพพระเจ้ากรุงศรีอยุทธยา ๆ ก็ให้จัดกองทัพขึ้นไปรักษาเมืองเชียงใหม่

ฝ่ายพระเจ้าอังวะ เมื่อกองทัพฮ่อมาติดเมืองอยู่ครั้งนั้น จึงมีรับสั่งลงมาถึงพม่าซึ่งเปนใหญ่ในเมืองรามัญทั้งปวง ให้เกณฑ์พวกรามัญขึ้นไปช่วยป้องกันเมืองอังวะ ครั้งนั้นพระราชวงษ์พระเจ้าอังวะองค์หนึ่ง ชื่อมังนันทมิตร ได้มาเปนเจ้าเมืองเมาะตมะ จึงเกณฑ์พวกรามัญจะขึ้นไปช่วยเมืองอังวะ แลรามัญทั้งปวงหลีกหนีเสียมาก มังนันทมิตรจึงให้ตามจับมาได้บ้าง จึงให้เอาพวกรามัญที่หนีตาทัพทั้งหลายนั้นเข้าคอกคลอกเสียด้วยเพลิง ขุนนางรามัญทั้งปวงจึงชักชวนกันเปนขบถ นัดพร้อมกันแล้วก็จุดเพลิงเผาเมืองเมาะตมะขึ้น แล้วชวนกันจับมังนันทมิตรเจ้าเมืองคุมตัวไว้มั่นคงแล้วก็พากันอพยพเข้าไป ณกรุงศรีอยุทธยา แลเอาตัวมังนันทมิตรนั้นเข้าไปด้วย

ฝ่ายกองทัพฮ่อซึ่งมาติดเมืองอังวะอยู่นั้น พอขาดเสบียงอาหารก็เลิกทัพกลับไป

ภายหลังพระเจ้านันตะยะผู้เปนพระเจ้าอังวะ ได้ทรงทราบว่ามอญ เมืองเมาะตมะเปนขบถ ก็ทรงพระพิโรธนัก จึงตรัสสั่งให้พระราชวงษ์องค์หนึ่งนามว่ามังสุราชา ให้เปนแม่ทัพยกตามไปจับมอญให้จงได้ มังสุราชาก็ยกกองทัพลงมาเมืองเมาะตมะ แล้วรีบติดตามครัวมอญเข้าไปตั้งอยู่ที่ปลายแดนเมืองกาญจนบุรี แล้วมี