ด้วยพระปัญญาว่ารามัญจะสู้พม่ามังลองไม่ได้แล้ว ทรงดำริห์ว่าเราเกิดมาครั้งนี้เปนกระษัตริย์วาศนาน้อยอาภัพนัก ตกมาเปนเชลยรามัญอันเปนบ่าวของตัวครั้งหนึ่งแล้ว ยังจะกลับไปเปนเชลยมังลองพม่าข้าแผ่นดินของตัวอิกเปนคำรบสองเล่า เขาได้ไปจะเลี้ยงไว้ฤๅจะไม่เลี้ยงก็ยังไม่รู้ จะดูหน้าคนไปกะไรได้ พระเจ้าอังวะทุกข์ตรอมไปก็ประชวรลงพระเจ้าหงษาวดีจึงให้แพทย์พม่าแพทย์รามัญมาพยาบาล พระโรคนั้นก็ไม่คลาย อยู่ได้สิบวันพระเจ้าอังวะนั้นก็สิ้นพระชนม์ในวันพุฒเดือนหกขึ้นแปดค่ำเพลา สองยาม ศักราช ๑๑๑๘ ปี แลพระเจ้ามังลาวะมินเจ้าอังวะนี้ เมื่อแรกได้ราชสมบัตินั้นศักราช ๑๐๙๕ ปี ครองราชสมบัติได้สิบเก้าปี ครั้นถึงศักราช ๑๑๑๔ ปีจึงเสียเมืองอังวะแก่พวกรามัญ แล้วเสด็จมาอยู่ณเมืองหงษาวดีได้สามปีเศษก็สิ้นพระชนม์ พระเจ้าหงษาวดีแลพระมหาอุปราชาก็รีบจัดแจงพระเมรุทำเปนแต่สังเขป พร้อมด้วยเครื่องสการศพพอสมควรแล้วก็เร่งถวายพระเพลิงเสีย ด้วยข้าศึกยังประชิดติดพันรบกันอยู่วุ่นวายนัก แต่พม่าล้อมเมืองหงษาวดีประมาณได้ปีกึ่ง ไพร่พลเมืองได้ความอดอยากลำบากนัก จึงนัดหมายเปนใจด้วยพม่า บ้างก็ลอบจุดไฟขึ้นในเมือง บ้างก็หย่อนเชือกใหญ่ลงมารับกองทัพพม่าเข้าไปในเมือง
๏ลุศักราช ๑๑๑๙ ปี ณวันศุกรเดือนหกแรมห้าค่ำเพลาสองยามเศษ เมืองหงษาวดีแตกแก่อองไชยะมังลอง ครั้นพวกกองทัพ อองไชยะมังลองเข้าเมืองได้แล้ว ก็เที่ยวริบราชบาทว์ชาวบ้านชาวเมือง ฆ่าฟันเก็บเอาพัศดุเงินทองสิ่งของต่าง ๆ มารวบรวมไว้เปน
